نور دیده

همه پیدا و یار از ما نهان است

در این بتخانه گو این دل چه سان است

همه گلها ز پیشم چون گذشتند

ولی باز این دل ما در فغان است

به هر گل نقش بسته چشم امید

ولیکن چشم ما پی دل ستان است

خدا را برتو سوگند ای گل من

بیا کاین نغمه های ما گران است

جهان در پیش چشمم گشته ویران

زهجرانت بهارم هم خزان است

بهار ما تویی ای نور دیده

که با تو عمر ما هم جاودان است

۱۳۷۷/۷/۷