قالب شعر: غزل

برای دیدن تو می پرد روی زمین باران

گلاویز است از دست غمت با آن و این باران

شبیه خاک باران خورده،دل آماده ی وصل است

بیا آغوش وا کن،در دل و چشمم ببین باران

چه شب هایی که باران قطره قطره درد می بارید

چه غم هایی که دارد در میان آستین باران

لبت یک برکه از آب انار و لهجه ی عشق است

لبت را باز کن با من بگو سیب و بچین باران

گلویت آبگیر عشق و مستی،موج مویت شعر

دو دستت حلقه ی تنگ تغزل شد،نگین باران

چه گفتم! موج مویت شعر! آری با ردیف باد

چه موجی شد که روی شانه اش شد سرنشین باران

من و تنهایی و رعد جنون و برق دلتنگی

نیا ای مرگ تا امشب نیاید واپسین باران

🔹 علی زارعی رضایی