قالب شعر: دوبیتی
چه بیپروا بهار کودکی خرج جوانی می کنیم
به این امید که فرداروز شاید زندگانی می کنیم
دریغا، حسرت است تنها رهاورد خزانِ عمر
پس از دوران خُردی، دگر ما زندهمانی می کنیم


قالب شعر: دوبیتی
چه بیپروا بهار کودکی خرج جوانی می کنیم
به این امید که فرداروز شاید زندگانی می کنیم
دریغا، حسرت است تنها رهاورد خزانِ عمر
پس از دوران خُردی، دگر ما زندهمانی می کنیم