قالب شعر: غزل

دفتر خاطرات
بچه بودیم و دلی پاک و مصفا داشتیم
حوض سیمانی که نه در خانه دریا داشتیم
از اتاق شخصی و تخت و کمد حرفی نبود
بقچه ای رخت و تشک با یک متکا داشتیم
کش می امد لحظه ها و روزها و هفته ها
خاک واب و باد و اتش بود معنا داشتیم
باغچه در خانه پراز توت وسیب و یاس ورز
ما بهشت کوچکی پر از تماشا داشتیم
چند تا مرغ و خروس و جوجه هم در گوشه اش
روزگاری شاد و پر امید . رویا داشتیم
از پلی استیشن و تبلت نبود انجا خبر
جای ان شیش هفت تا اجی و دادا داشتیم
هر کجا و هر زمان پای پیاده رهسپار
به گمانم جای دو تا هشت تا پا داشتیم
کشمش و نخودچی و انجیر خشک وهسته شور
گوشه ی صندوق خانه لی لی قاقا داشتیم
موقع تنبیه بعد از گول خوردنهای ما
دامن امن بی بی جان و حٓجاقا داشتیم
گرچه هودی تدی برتن نمی کردیم ما
روی تخم چشمهای عده ای جا داشتیم
کار می کردیم تعطیلات در رویای ان
چرخ چینی در حد بنز و تویوتا داشتیم
این هوا مو بود روی کله های نسل ما
پاچه های دم گشادی با خط تا داشتیم
با لب خشک و تن خیس عرق درمشتمان
چند سکه خرج پپسی و کانادا داشتیم
دور کرسی در شب یلدا و یا در روز عید
سه چهارتا ممد وشیش هفتا زهرا داشتیم
مشکلی تا پیش می امد برای یک نفر
چند تا حلال مشکل دست بالا داشتیم
خاله و ابجی و عمه چند تا ریز و درشت
در دل یکی از انها بیشتر جا داشتیم
سر به زیر و با حیا بودیم اما اخرش
موقع عاشق شدن چشمان رسوا داشتیم
ازدواجی ساده و یک عالمه مهر و امید
یک اتاق کوچک انجا پیش بابا داشتیم
زیر خط یا روی خط حسرت نمی خوردیم ما
چون توکل بر خداوند توانا داشتیم.