ولی اله فتحی (فاتح) – اشکی بریز

اشکی بریز باز عزیزان چه سوختند

……….. در بین کوه آتش و ایمان چه سوختند

در آن فضای مثل جهنم کجا شدند ؟

………. آن راهیان عشق خداشان چه سوختند

میقات دوست بود و گلستان آرزو

…….. آری به راه وشوق شهیدان چه سوختند

هر گز نگنجد این ره آنها به عقل ما

………..در راه عشق مردم ایران چه سوختند

این گوهران مست خداوندگار حُسن

با شوق وشورحضرت سبحان چه سوختند

چشمان مردمان همه شد خون و در عزا

………..درآن لهیب شعله ی توفان چه سوختند

ژرفای چشم وهم دل هر کس زاشک شد

………صادق ترین مردم و خوبان چه سوختند

رفتی توای شهید وطن کار ما دعاست

……..جایت بهشت باشد ورضوان،چه سوختند

بودی شُکوه وجلوهِ وجدان به کارخویش

…..«فاتح» به گریه است،عزیزان چه سوختند .

.

این مصیبت درد ناک برهمه مردممان وبه ویزه آتش نشانان غیور

وقهرمان تسلیت باد ………..فاتح