دل را ز دم تـــو دام روزی اســـتوز صاف تـو درد خـام روزی اسـتاز ســاقــی مـجــلــس تــو مـا رااز دور خــیــال جــام روزی اســتجان خاک تو شد که خاک را …
| دل را ز دم تـــو دام روزی اســـت | وز صاف تـو درد خـام روزی اسـت |
| از ســاقــی مـجــلــس تــو مـا را | از دور خــیــال جــام روزی اســت |
| جان خاک تو شد که خاک را هم | از جــرعــه نـاتــمـام روزی اســت |
| مـرغـی اسـت دلـم بــلـنـدپــرواز | امــا ز قــضــاش دام روزی اســت |
| نـاکـام شــدم بــه کـام دشــمـن | تا خود ز توام چه کام روزی است |
| زان پــای بــر آتــشــم کــه دل را | بـر خـاک درت مـقـام روزی اسـت |
| مـاندم بـه شـمار هجـر و وصـلـت | تـا زیـن دو مـرا کـدام روزی اسـت |
| فتـواسـت بـه خـون من غـمت را | الـحـق غـم تـو حـرام روزی اسـت |
| خـــاقـــانــی را زیــاد خـــوانـــدی | کــورا ز وجـــود نــام روزی اســت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
