مـــردم نـــبــــود صــــورت مـــردم حــــکـــمـــا انـــددیگر خـس و خـارند و قماشـات و دغااندایـنــهــا کــه نــیـنــد از تــو ســزای کــه و کــهــدا…
| مـــردم نـــبــــود صــــورت مـــردم حــــکـــمـــا انـــد | دیگر خـس و خـارند و قماشـات و دغااند |
| ایـنــهــا کــه نــیـنــد از تــو ســزای کــه و کــهــدان | مرحور وجنان راتو چه گوئی که سزااند؟ |
| بــــانـــدوه چــــرایـــنـــد شــــب و روز بــــمـــانـــده | از چـون و چـرا زانـکـه سـتــوران چـراانـد |
| ایــن خــیــل چــرا چــویــنــد و زخــیــل چــراجـــوی | این خـلـق بـداندیش کـزین گـونه جـرااند |
| در عــالــم انــســانــی مــردم چـــو نــبـــات اســت | اینـها چـون ریاحـین انـد آنـها چـو گـیاانـد |
| در دســت شــه ایـنـهـا ســپــرغــمــنـد کــمــاهـی | در پـیش خـر آنها چـو گـیاهنـد و غـذاانـد |
| گـر تـو سـپــر غـمـی شـوی، ایـن پـور، بــه طـاعـت | آنـهـات گــزیـنـنــد کــه بــر مــا امــراانــد |
| دانــا بــر مــن کــیــســت جــز آنــهــا کــه در امــت | خـیرالـبـشـرانـد و خـلـف اهـل عـبـاانـد؟ |
| ایــشـــان کــه بـــه فـــرمــان خـــدا از پـــدر و جـــد | مـیمـون خـلـفـاانـد و بـر امـت خـلـفـاانـد |
| آنـــهـــا کـــه بـــه تـــایــیــد الـــهـــی بـــه ره دیــن | انـدر شـب گـم راهـی اجــرام سـمـاانـد |
| آنــهــا کــه مــرایــشـــان را انــدر شـــرف و فــضــل | مـردان و زنـان جـمـلـه عـبـیداند و امـااند |
| آنـــهـــا کـــه بـــه تـــقـــدیـــر جـــهـــان داور مـــا را | از درد جـهـالـت بــه نـکـو پـنـد شـفـاانـد |
| آنــهــا کــه جــهـان را بــه چــراغــی کــه خــداونــد | بـفروخـتـش اندر شـب دین روی ضـیااند |
| آنــهــا کــه گــواانــد بــر ایـن خــلــق و بــرایــشــان | زایـزد پــدر و جــد بــحــق عــدل گـواانـد |
| آنــهــا کــه زپــاکــیــزه نــســب شــیــعــت خــود را | از حـوض جـد خـویش و نیا آب سـقـاانـد |
| آنــهــا کـــه گـــه حـــمــلــه بـــه تـــایــیــد الــهــی | چـون مـا ز سـتــوران چـرایـنـده جــداانـد |
| آنـــهــا کـــه بـــریــشـــان مـــا را هــمـــه هــمـــوار | مــیـراث نــیــائیـم کــه مــیـراث نــیـاانــد |
| آنــهــا کــه چـــو مــحـــراب شــریــفــنــد و مــقــدم | دیگـر بـه صـفـا جـمـلـه وضـیعـند و ورااند |
| حــجـــاج و کــریــمــان و حــکــیــمــان جـــهــانــنــد | ویشان بـه ره حـکمت قبـله ی حـکمااند |
| کـعـبــه ی شــرف و عـلـم خــفـیـات کـتــاب اســت | ویشان بـه مثـل کعبـه رکن اند و صفااند |
| زیـشـان بــه هـر اقـلـیـم یـکـی تـنـد زبــانـی اسـت | گـویـا بــه صـلـاح گـرهـی کـز صـلـحـاانـد |
| بـــر اهــل ولـــا ابـــر صـــلـــاحـــنــد و بـــر آنــهــاک | نــه اهــل ولــاانــد مــثــل بــاد بــلــاانــد |
| کوهی است به هر کشور از ایشان که از این خلق | آنـهـا کــه نــبــیـنـنـد نـه از اهـل ولــاانـد |
| کـوهـی کـه بــرو چــشـمـه پــاک آب حـیـات اسـت | نـخـچـیر درو مؤمـن و کـبـگـان عـلـمـااند |
| کـوهـی اسـت بـه یـمـگـان کـه بـیـنـنـد گـروهـیـش | کز چـشـم حـقیقـت سـپـر سـر صـفـااند |
| کـــوهــی کـــه درو نــور الــهــی اســـت جـــواهــر | آنها که همی جـویند جوهر بـه کجـااند؟ |
| زیـن گـوهـر بــاقــی نـکــنـد هـیـچ کــســی قــصــد | کـز کـوردلـی شــیـفــتــه بــرادر فـنـاانـد |
| آن اســت مــرا کــز دل بــا مــن بــه مــرا نـیـســت | آنـهـا نـه مـراانـد کـه بــا مـن بـه مـراانـد |
| در گـــرد دل مــن بـــه مــرا هــرگـــز ره نــیــســـت | پــاکـیـزه کـه بــی هـیـچ مـراانـد مـراانـد |
| مــر گــوهــر بـــا قــیــمــت و بـــا فــضــل و بــهــا را | اینـها نه سـزاانـد کـه بـی قـدر و بـهاانـد |
| از عـــدل و صـــواب اســـت بـــقـــا زاده و ایــنـــهـــا | نـه اهل بـقـاانـد کـه بـر جـور و خـطـاانـد |
| پــشــه ز چــه یــک روز زیــد، پــیـل دوصــد ســال؟ | زیـرا ز پــشـه پــیـلـان در رنـج و عـنـاانـد |
| عـــدلـــی اســـت عـــطـــا ز ایـــزد مـــا را و ز دوزخ | آنـنـد رهـا کـز در ایـن شــهـره عـطــاانـد |
| گـــر عـــادلــی از طـــاعـــت بـــگـــزار حـــق وقـــت | بـنگر بـه بـصیرت که در این جـا بـصـرااند |
| وانــهــا کـــه نــدانــنــد بـــه طـــاعـــت حـــق روزی | بـر جـور و جـفـاانـد نه بـر عـدل و وفـاانـد |
| یــارب، چــه شــد آن خــلــق کــه بــر آل پــیـمــبــر | چـون کژدم و مارند و چو گرگان و قلااند؟ |
| ایــنــهــا کــه هــمــی دشــمــن اولــاد رســولــنــد | از مـــادر اگـــر هــرگـــز نـــایــنــد رواانــد |
| دانــــم کــــه رهــــا یــــابــــد از دوزخ ابــــلــــیـــس | گـر ز آتـش این قـوم بـدین فـعـل رهـاانـد |
| دانـم کـه بــدیـن فـعــل کـه مـی بــیـنـم هـر چــنـد | گـویـنـد تــو راایـم حـقـیـقـت نـه تـوراانـد |
| آنـــهـــا کـــه تــــوراانـــد ز فـــعـــل بــــد ایـــنـــهـــا | درمانده و دل خـسـتـه و بـا درد و بـکااند |
| دانـنـد کــه در عــالــم دیـن شــهـره لــوائی اســت | پـنهان شـده در سـایه این شـهره لوااند |
| آن شـــمــس کـــه روزیــش بـــرآری تـــو زمــغـــرب | از فـضـل تـو خـواهنده مـرو را بـه دعـااند |
| تــــا جــــای پــــدر بــــاز ســــتــــانـــنــــد ز دیـــوان | اینـهـا کـه سـزای صـلـوات انـد و ثـنـاانـد |
| ای امـــت بــــرگـــشـــتــــه ز اولـــاد پــــیـــمـــبــــر | اولــاد پــیــمــبـــر حــکــم روز قــضــاانــد |
| ایـــن قـــوم کـــه ایـــن راه نـــمـــودنـــد شـــمـــا را | زی آتــش جــاویـد دلــیـلــان شــمــاانـد |
| ایـــن رشـــوت خـــواران فـــقـــهـــاانـــد شـــمـــا را | ابـلـیس فـقـیه اسـت گـر اینها فـقـهاانـد |
| از بـــهــر قــضــا خـــواشـــتـــن و خـــوردن رشـــوت | فـتـنه همـگـان بـر کـتـب بـیع و شـراانـد |
| رشــوت بـــخــورنــد آنــگــه رخـــصــت بـــدهــنــدت | نـه اهـل قـضــاانـد بــل از اهـل قـفــاانـد |
| بــر مـن ز شـمـا نـیـســت ســفـاهـت عـجــب ایـرا | آنـنـد کـه در دیـن فـقـهـاانـد سـفـهـاانـد |
| گــر احــمــد مــرســل پــدر امــت خــویــش اســت | جــز شـیـعـت و فـرزنـد وی اولـاد زنـاانـد |
| مــا بـــر اثــر عــتـــرت پـــیــغــمــبـــر خــویــشــیــم | و اولـــاد زنـــا بـــر اثـــر رای و هـــواانـــد |
| اســــلـــام ردائی ز رســــول اســــت و، امـــامـــان | از عـتــرت او، حـافـظ ایـن شـهـره رداانـد |
| آنــان کــه فــلــان اســت و فــلــان زمــره ایــشــان | نـزدیـک حـکـیمـان زدر عـیـب و هـجـاانـد |
| مــا را چــو کــنــد پــیــر چــه گــوئیــم کــه رهــبـــر | در دین حـق از عـتـرت پـیغـمـبـر مـاانـد؟ |
| ای حــجــت، مـی گـوی ســخــنـهـای بــه حــجــت | زیرا کـه صـبـائی تـو و خـصـمانت هبـااند |
| مــوســی زمــان را تــو یــکــی شــهــره عــصــائی | وانکـه نشـناسـند که خـصـمان عـقـلااند |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
