از حـال خـود شـکسـتـه دلان را خـبـر فـرسـتتــسـکـیـن جــان سـوخـتــگـان یـک نـظـر فـرسـتجان در تب است از آن شکرستان لعل خویشاز بــهــر تــب بــریـدن ج…
| از حـال خـود شـکسـتـه دلان را خـبـر فـرسـت | تــسـکـیـن جــان سـوخـتــگـان یـک نـظـر فـرسـت |
| جان در تب است از آن شکرستان لعل خویش | از بــهــر تــب بــریـدن جــان نــیـشــکــر فــرســت |
| گـفـتــم بــه دل کـه تــحــفـه آن بــارگـاه انـس | گـر زر خـشـک نـیسـت سـخـن هـای تـر فـرسـت |
| بـــودم در ایــن حــدیــث کــه آمــد خــیــال تــو | کـای خـواجـه مـا سـخـن نـشـنـاسـیم زر فـرسـت |
| الـمـاس و زهـر بــر سـر مـژگـان چـو داشـتــی | ایـن سـوی دل روان کـن و آن زی جــگـر فـرســت |
| سـر خـواسـتـی ز مـن هـم ازین پـای بـاز گـرد | شمشیر و طشت راست کن و سوی سر فرست |
| خـــاقــانــیــا ســپـــاه غــم آمــد دو مــنــزلــی | جـان را دو اسـبـه خـیز بـه خـدمت بـه در فـرسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
