زبـانـت داد و دل و گـوش و چـشـم هـمـچـو امـیـرنـشـان عـدل خـدای، ای پـسـر، در این نعـم اسـتکـنی پـسـنـد کـه بـه چـشـم و گـوش بـنـشـینیبــجــای آنـکــه…
| زبـانـت داد و دل و گـوش و چـشـم هـمـچـو امـیـر | نـشـان عـدل خـدای، ای پـسـر، در این نعـم اسـت |
| کـنی پـسـنـد کـه بـه چـشـم و گـوش بـنـشـینی | بــجــای آنـکــه خــداونـد مــلــکــت عــجــم اســت |
| بــه جــان خــلــق بـــرآمــد پــدیــد عــدل خــدای | نـه بــر تــن و درم و مــال کــان هـم صــنــم اســت |
| اگــر پــســنــد نـیـایـد تــو را، بــدان کــایـن عــدل | هـزار بــار نـکــوتــر ز تــخــت و مــلــک جــم اســت |
| اگــر نـیـافــت خــطــر بــی خــطــر مـگــر بــه درم | درســت شـد کـه خــرد بــرتــر و بــه از درم اســت |
| تـو پـادشـاه تـن خـویـشـی، ای بــهـوش و، تـو را | تــمـیـز و خـاطـر و انـدیـشـه و سـخـن خـدم اسـت |
| تـو، ای پــسـر، ز خـرد سـوی مـیـر مـحـتـشـمـی | اگـرچـه مـیـر سـوی عـام خـلـق مـحـتــشـم اسـت |
| قلم سلاحـت و حـجـت بـه پـیش تـو سـپـر است | خـرد تـو را سـپـه اسـت و سـخـن تـو را علم اسـت |
| سخـن رسول دل و جـان تـوست، اگر خوب است | خــبــر دهـد عـقـلـا را کـه جــانـت مـحــتــرم اسـت |
| بــهـم شــود بــه زبــان بــرت لــفــظ بــا مـعــنـی | اگـرت جــان ســخــن گـوی بــا خــرد بــهـم اســت |
| تــفـاوت اسـت بــسـی در سـخـن کـزو بــه مـثـل | یـکـی مـبـارک نـوش و یکـی کـشـنـده سـم اسـت |
| چـــو هــوشـــیــار گــزاردش راحـــت و داروســـت | چـــو مــارســای بـــکــاردش شــدت و الــم اســت |
| یکی سخن که بود راست، راست چون تیر است | دگر سـخـن که دروغ اسـت پـر ز ثـغـر و خـم اسـت |
| چـو بـرق روشـن و خـوب اسـت در سـخـن معنی | بــرون ز مـعــنـی دیـگـر بــخــار و تــار و تــم اســت |
| تـمـیـز و فـکـرت و عـقـل اسـت کـیمـیـای سـخـن | چــو کــیــمــیــا نــبــود اصــل او ز بــاد و دم اســت |
| زبـــان و کــام ســـخـــن را دو آلــت انــد از اصـــل | چــنـانـکــه آلـت دســتــان لـحــن زیـر و بــم اســت |
| تـو را مـحـل خـدای اسـت در سـخـن کـه هـمـی | بــه تــو وجــود پــذیـرد سـخــن کـه در عـدم اسـت |
| ز بــهـر حــاضـر اکـنـون زبــانـت حـاجــب تــوسـت | ز بـــهــر غــایــب فــردا رســول تـــو قــلــم اســـت |
| دل تـوزانـکـه سـخـن مـانـد خـواهدت شـاد اسـت | دل کـســی کـه درم مـانـد خــواهـدش دژم اســت |
| دژمـــش کــــرد درم لـــاجــــرم بــــه آخــــر کــــار | سـتـوده نیسـت کـسـی کـو سـزای لـاجـرم اسـت |
| دژم مـــبـــاش ز کـــمـــی ی درم بـــه دنـــیـــا در | اگـر بـه طـاعـت و عـلمت بـه دین درون قـدم اسـت |
| مــتـــاز بـــر دم دنــیــا کـــه گــزدمــش بـــگــزدت | ز گـزدمـش بــحــذر بــاش کــش گـزنـده دم اســت |
| بــه دیـن و دنــیـا بــر خــور خــدای را بــشــنــاس | که سنتـش همه عدل است و رحـمت و کرم است |
| بــه شـعـر حـجـت پــر گـشـت دفـتــر از حـکـمـت | کـه خـاطـرش در پـند اسـت و مـعـدن حـکـم اسـت |
| اگــر بـــزرگــی و جـــاه و جـــلــال در درم اســـت | ز کــردگــار بـــر آن مــرد کــم درم ســـتـــم اســـت |
| نــــداد داد مــــرا چــــون نــــداد گــــربـــــه مــــرا | تـو را از اسـپ و خـر و گـاو و گـوسـفـند رمـه اسـت |
| یـکـی بــه تـیـم سـپـنـجـی هـمـی نـیـابــد جـای | تـــو را رواق زنـــقـــش و نــگـــار چـــون ارم اســـت |
| چــو مـه گـذشـت تــو شـادی ز بــهـر غـلـه تــیـم | ولـیـکـن آنـکـه تــو را غـلـه او دهـد بــه غـم اســت |
| هـمـه سـتـاره کـه نـحـس اسـت مـر رفـیق تـو را | چـرا تـو را بـه سـعـادت رفـیـق و خـال و عـم اسـت |
| کـســی کـه داد بــر ایـن گـونـه خــواهـد از یـزدان | بــدان کــه راه دلــش در ســبــیــل داد گــم اســت |
| بــبــیـن کـه بــهـره آن پـادشـا ز نـعـمـت خـویـش | چـو بـهـره تـو ضـعـیـف از طـعـام یـک شـکـم اسـت |
| نـه هـر چــه هـسـت مـرو را هـمـه تــوانـد خــورد | ز نـان خــویـش تــو را بــهـره زان او چــه کـم اسـت |
| کـسـی کـه جـوی روان اسـت ده بــه بــاغـش در | بـه وقت تـشنه چـو تـو بـهره زانش یک فخـم است |
| گــرت نـداد حــشــم تــو غــم حــشــم نــخــوری | غم حشم همه بر جان اوست که ش حشم است |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
