چون در جـهان نگه نکنی چون است؟کز گشـت چـرخ دشت چـو گردون اسـتدر بــــاغ و راغ مـــفــــرش زنـــگـــاریپــر نـقـش زعـفـران و طـبــر خـون اسـتوان ابـــر…
| چون در جـهان نگه نکنی چون است؟ | کز گشـت چـرخ دشت چـو گردون اسـت |
| در بــــاغ و راغ مـــفــــرش زنـــگـــاری | پــر نـقـش زعـفـران و طـبــر خـون اسـت |
| وان ابـــر هــمــچــو کــلــبــه نــدافــان | اکـنـون چـو گـنـج لـولـوی مـکـنون اسـت |
| بـر چـرخ، همچـو لـاله بـه دشـت اندر، | مـریـخ چــون صـحــیـفـه پــر خـون اسـت |
| جـون است بـاغ و، شاخ سمن پـروین | گـر مـاه نـو خـمـیـده چـو عـرجـون اسـت |
| بــا چــرخ پــر سـتــاره نـگـه کـن چـون | پـر لـالـه سـبـزه در خـور و مقـرون اسـت |
| چـون روی لیلی اسـت گل و پـیشـش | سـرو نـوان چــو قـامـت مـجــنـون اسـت |
| چـون مشـتـری اسـت زرد گلت لیکـن | این مـشـتـری بـه عـنبـر مـعـجـون اسـت |
| مـشـرق ز نـور صـبــح ســحــرگـاهـان | رخــشـان بــه سـان طـارم زریـون اسـت |
| گـــوئی مـــیــان خـــیــمـــه پـــیــروزه | پــر زاب زعــفــران یــکــی آهــون اســت |
| دشـت ار چــنـیـن نـبــود بــه مـاه دی | بـاردی بـهشـت ماه چـنین چـون اسـت؟ |
| صــحــرا بــه لــاژورد و زر و شــنـگــرف | از بــهـر چــه مـنـقـش و مـدهـون اســت |
| خـاکـی کـه مـرده بــود و شـده ریـزان | واکنده چـون شـد و ز چـه گلگون اسـت؟ |
| ایـن مــشــک بــوی ســرخ گــل زنـده | زان زشــت خــاک مـرده مـدفـون اســت |
| ایـن مـرده را کـه کــرد چــنـیـن زنـده؟ | هـر کـس کـه ایـن نـدانـد مـغـبـون اسـت |
| ایــن کــار از آنــکــه زنــده کــنــد آن را | ایـزد بــه حــشــر مـایـه و قـانـون اســت |
| وان خشک خار و خس که بسوزندش | فـرعـون بــی ســلـامـت و قـارون اســت |
| ایـن مــرده لــالــه را کــه شــود زنــده | نم سـلـسـبـیل و محـشـر هامون اسـت |
| وانـدر حــریـر ســبــز و سـتــبــرق هـا | سیب و بـهی چو موسی و هارون است |
| دوزخ تـــنـــور شـــایـــد مـــر خـــس را | گــل را بــهـشــت بــاغ هـمـایـون اســت |
| انــدر بــهــشــت خــواهــد بــد مــیـوه | آنـجــا چــنـیـن کـه ایـدر و اکـنـون اســت |
| پـس هم کـنون تـو نیز بـهشـتـی شـو | کــان از قــیـاس نــیـز هـمــیـدون اســت |
| نـه خـار در خـور طـبـق و نـحـل اسـت | نـه گــل ســزای آتــش و کــانـون اســت |
| پــس نـیـسـت جــای مؤمـن پــاکـیـزه | دوزخ، کـه جــای کـافــر مـلـعــون اســت |
| نـه در بــهـشــت خــلـد شــود کــافــر | کــان جــایـگــاه مؤمــن مـیـمــون اســت |
| بـنـدیش از این ثـواب و عـقـاب اکـنـون | کــایـن در خــرد بــرابــر و مــوزون اســت |
| گــر دیـگــر اســت مـردم و گـل دیـگــر | ایـن را بــهـشــت نـیـز دگــرگــون اســت |
| خـرمـا و مـیـوه هـا بــه بـهـشـت انـدر | دانـی کـه زین بـهسـت کـه ایدون اسـت |
| ای رفــتــه بـــر عــلــوم فــلــاطــونــی | ایـن عــلـمـهـا تــمـام فــلــاطــون اســت |
| آن فـلسـفـه اسـت وین سـخـن دینی | این شکر اسـت و فلسفه هپـیون اسـت |
| از عـلـم خــانـدان رســول اســت ایـن | نــه گــفــتــه عــمــرو فــریــغــون اســت |
| در خــــانـــه رســـول چــــو مـــاه نـــو | تــــاویــــل روز روز بـــــرافــــزون اســــت |
| دو کـــار، خـــوی نــیــک و کــم آزاری، | فـــرزنـــد را وصـــیــت مـــامـــون اســـت |
| گر بـدخو است خار و سمن خوش خو | ایـن خـود چـرا گـرامـی و آن دون اسـت؟ |
| دل را بـه دیـن بــپـوش کـه دیـن دل را | در خـورد بــام و سـاخـتـه پـرهـون اسـت |
| جـان را بـه عـلم شـوی کـه مرجـان را | عـلـم، ای پـسـر، مـبـارک صـابـون اسـت |
| بـحـر اسـت عـلـم را بـه مـثـل فـرقـان | وز بـحـر عـلـم امـام چـو جـیـحـون اسـت |
| جـیحـون خـوش اسـت و بـا مزه و دریا | از ناخـوشی چـو زهر و چـو طاعون است |
| ای عـلـم جـوی، روی بـه جـیحـون نـه | گـر جـانـت بـر هلـاک نـه مـفـتـون اسـت |
| دریـا نـه آب، بــل بــه مـثــل آب اسـت | چـون بـر لبـش نه تـین و نه زیتـون است |
| گـــرد مــثـــل مــگــرد کـــه عـــلــم او | از طــاقــت تــو جــاهــل بــیــرون اســت |
| تــاویـل کــن طــلــب کــه جــهـودان را | ایـن قـول پــنـد یـوشــع بــن نـون اســت |
| تـــاویــل بـــر گـــزیــده مـــار جـــهـــل | ای هــوشــیــار نــادره افــســون اســت |
| تـــاویــل حـــق در شــب تـــرســـائی | شمع و چـراغ عیسـی و شمعون اسـت |
| ایــن عــلــم را قــرارگــه و گــشــتـــن | انــدر مــیــان حـــجـــت و مــاذون اســت |
| ایــن راز را درســـت کـــســـی دانـــد | که ش دل به علم دعوت مشحون است |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
