شـاخ شـجـر دهر غـم و مشـغـله بـار اسـتزیرا کـه بـر این شـاخ غـم و مشـغـله بـار اسـتآنک او چـو مـن از مـشـغـلـه و رنج حـذر کـردبــا شــاخ جــهـان بــیـ…
| شـاخ شـجـر دهر غـم و مشـغـله بـار اسـت | زیرا کـه بـر این شـاخ غـم و مشـغـله بـار اسـت |
| آنک او چـو مـن از مـشـغـلـه و رنج حـذر کـرد | بــا شــاخ جــهـان بــیـهـده شــوریـد نـیـارســت |
| بــا شــاخ تــو ای دهـر و بــه درگــاه تــو انـدر | ما را بـه همه عمر نه کار اسـت و نه بـار اسـت |
| چون بار من، ای سفله، فگندی ز خر خویش | انـدر خـر مـن چـونـکـه نگـوئیت چـه بـار اسـت؟ |
| کـردار تـو را هـیچ نـه اصـل اسـت و نـه مـایه | گـفـتـار تـو را هیچ نه پـود اسـت و نه تـار اسـت |
| احسان و وفای تو بـه حدی است بـس اندک | لـیکـن حـسـد و مگـر تـو بـی حـد و کـنار اسـت |
| صندوقچـه عدل تـو مانده اسـت بـه طرطوس | دســتــارچــه جــور تــو در پــیـش کــنـار اســت |
| نشـگفـت کـه من زیر تـو بـی خـواب و قـرارم | هر گه که نه خـواب اسـت تـو را و نه قرار است |
| پـیچیده بـه مسکین تن من در بـه شب و روز | همـواره سـتـمـگـاره و خـونخـواره دو مـا راسـت |
| ای تـن بـه یـقـین دان کـه تـو را عـاقـبـت کـار | چـون گـرد تـو پـیچـیده دو مـار اسـت دماراسـت |
| نــاچــار از ایــنــجـــات بـــرد آنــکــه بـــیــاورد | این نـیسـت سـرای تـو کـه این راه گـذار اسـت |
| بـنـگـر کـه بـه چـشـمـت شـکـم مـادر، پـورا، | امروز در این عـالم چـون ناخـوش و خـوار اسـت |
| ایـنـجــا بــنـمـانـی چــو در آنـجــای نـمـانـدی | تــقـدیـر قـیـاسـیـت بــدیـنـجـای بــه کـار اسـت |
| گر نیسـت بـه غـم جـان تـو بـر رفتـن از آنجـا | از رفــتــن ازیـن جــای چــرا دلـت فــگـار اســت |
| ای مـانـده در ایـن راه گـذر، راحــلـه ای سـاز | از عـلـم و ز پـرهـیـز کـه راهـت بـه قـفـار اسـت |
| تـو خـفتـه و پـشـتـت ز بـزه گشـتـه گران بـار | بــا بــار گـران خـفـتــن از اخـلـاق حــمـار اسـت |
| بـی هیچ گنه چـونکه بـبـستـندت ازین سـان | بــی هـیـچ گـنـه بــنـد کـشـیـدن دشـوار اسـت |
| بــر هـر کــه گـنـه کــرد یـکـی بــنـد نـهـادنـد | بـی هیچ گـنه چـونکـه تـو را بـنـد چـهار اسـت؟ |
| پــربــنـد حــصـاری اســت روان تــنـت روان را | در بــنـد و حـصـاری تــو، ازیـن کـار تـو زار اسـت |
| گـر بــنـد و حــصــار از قــبــل دشــمـن بــایـد | چون دشمن تو بـا تو در این بـند و حصار است؟ |
| این کالبـد جاهل خوش خوار تـو گرگی است | ویـن جــان خــردمـنـد یـکـی مـیـش نـزار اسـت |
| گـوی از هـمـه مـردان خــرد جــمـلـه ربــودی | گـر مـیـش نـزار تــو بــر ایـن گـرگ سـوار اسـت |
| تـن چـاکـر جـان اسـت مـرو از پـسـش ایراک | رفـتــن بــه مـراد و ســپــس چــاکـر عـار اسـت |
| دســتــارت نــیــایـد ز نــوار ای پــســر ایـراک | هـرچــنـد پــر از نـقـش نـوار اســت نـوار اســت |
| جان تـو درختی است خرد بـار و سخن بـرگ | وین تیره جسد لیف درشت و خس و خار است |
| نی نی که تـو بـر اشـتـر تـن شـهره سـواری | و اندر ره تـو جـوی و جـر و بـیشـه و غـار اسـت |
| زین اشتـر بـی بـاک و مهارش بـه حـذر بـاش | زیـرا کـه شـتـر مـسـت و بــرو مـار مـهـار اسـت |
| بــاز خـردت هـسـت، بــدو فـضـل و ادب گـیـر | مــر بــاز خــرد را ادب و فــضــل شــکــار اســت |
| پــرهـیـز کـن از جــهـل بــه آمـوخـتــن ایـراک | جـهـل اسـت مـثـل عـورت و پــرهـیـز ازار اسـت |
| در سـایه دین رو که جـهان تـافتـه ریگ است | بـا شـمع خـرد بـاش کـه عـالم شـب تـار اسـت |
| بـشکن بـه سر بی خردان در به سخن جهل | زیرا کـه سـخـن آب خـوش و جـهل خـمار اسـت |
| بــر عـلـم تــو حـق اسـت گـزاریـدن حـکـمـت | بــگــزار حــق عــلـم گــرت دســت گـزار اســت |
| مر شاخ خـرد را سـخـن حـکمت بـرگ اسـت | دریـای سـخــن را سـخــن پــنـد بــخــار اســت |
| ای گـشـتــه دل تــو سـیـه از گـرد جــهـالـت | بــا ایـن دل چـون قـار تــو را جــای وقـار اسـت؟ |
| چـون قـار سـیـه نـیـسـت دل مـا و پـر از گـرد | گـرچـه دل چـون قـار تـو پـر گـرد و غـبــار اسـت |
| خـرمـا و تـرنـج و بـهی و گـوز بـسـی هسـت | زین سـبـز درخـتـان، نه همه بـید و چـنار اسـت |
| آن سـر کـه بـه زیر کـله و از بـر تـخـت اسـت | در مرتـبـه دور اسـت از آن سر که بـه دار اسـت |
| انـدر خـور افـسـر شـود از عـلـم بــه تـعـلـیـم | آن سـر کـه ز بـس جـهل سـزاوار فـسـار اسـت |
| بــیـهـوده و دشــنـام مـگــردان بــه زبــان بــر | کـایـن هـر دو ز تــو یـار تـو را زشـت نـثـار اسـت |
| دشــنــام دهــی بــاز دهــنــدت ز پــی آنــک | دشــنــام مــثـــل چــون درم دیــر مــدار اســت |
| دم بــر تــو شـمـرده اســت خــداونـد ازیـراک | فـرداش بـه هـر دم زدنـی بــا تـو شـمـار اسـت |
| یـارت ز خـرد بــایـد و طـاعـت بـه سـوی آنـک | او را نه عـدیل اسـت و نه فـرزنـد و نه یار اسـت |
| انــدر حــرم آی، ای پــســر، ایــراک نــمــازی | کــان را بــه حــرم در کــنـد از مـزد هـزار اســت |
| بـشناس حرم را که هم اینجـا بـه در تـوست | بـا بـادیـه و ریـگ و مـغـیـلـانـت چـه کـار اسـت؟ |
| کـم بــیـش نـبــاشـد سـخـن حـجــت هـرگـز | زیــرا ســخــنــش پــاک تــر از زر عــیــار اســت |
| زر چــون بــه عــیـار آمـد کــم بــیـش نـگـیـرد | کـم بـیـش شـود زری کـان بـا غـش وبـار اسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
