چـو بـر زنـدانـیان رانی سـیاسـت یاد کـن مـا رابـگـردان گرد سـر و ز قـید جـان آزاد کـن ما رازبـان شـکـوه بـگـشـایـم اگـر بـر خـنـجـر جـورتمـلـامـت از ز…
| چـو بـر زنـدانـیان رانی سـیاسـت یاد کـن مـا را | بـگـردان گرد سـر و ز قـید جـان آزاد کـن ما را |
| زبـان شـکـوه بـگـشـایـم اگـر بـر خـنـجـر جـورت | مـلـامـت از زبــان خــنـجــر جــلـاد کــن مـا را |
| اگــر بــردار بــیــدادت بــر آریــم از زبـــان آهــی | بـه رسوائی بـرون زین دار بی بـنیاد کن ما را |
| نـمـودی یـک وفـا دادیم پـیـشـت داد جـانـبـازی | بــی او امـتــحـانـی نـیـز در بــیـداد کـن مـا را |
| بـه سودای دل ناشاد خـود در مانده ام بـی تـو | به این نیت که هرگز در نمانی شاد کن ما را |
| چو روزی می نشستم بر سر راهت اگر گاهی | غـریبـی را بـبـینـی بـر سـر ره یـاد کـن مـا را |
| ملولم از خموشی محـتـشم حـرفی بـگو از وی | زمـانـی هـم زبــان نـالـه و فــریـاد کــن مـا را |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
