چـون جــلـوه گـر گـردد بــلـا از قـامـت فـتــان تــوصـد ره کـنـم در زیـر لـب خــود را بــلـاگـردان تــودر جلوه تـو نازک میان کوشیده بـهر من بـه جـانمـ…
| چـون جــلـوه گـر گـردد بــلـا از قـامـت فـتــان تــو | صـد ره کـنـم در زیـر لـب خــود را بــلـاگـردان تــو |
| در جلوه تـو نازک میان کوشیده بـهر من بـه جـان | مـن کـرده در زیـر زبــان جــان را فـدای جــان تــو |
| در رقـص هرگـه بـسـتـه ای زه بـر کـمـان دلـبـری | مـن تــیـر نـازت خـورده و گـردیـده ام قـربــان تــو |
| چون رفته ای دامن کشان من از تـخیل سوده ام | بـر پـرده های چـشم خـود منت کشان دامان تـو |
| هر شیوه کز شرم و حـیا در پـرده بـودت ای پـری | از پــرده آوردی بــرون ای مـن ســگ عـرفـان تــو |
| از حـاضران در غیرتـم بـا اینکه هست از یک دلی | روی اشــارتــهـا بــه مـن از عـشـوه پــنـهـان تــو |
| کاکل پریشان چون روی گامی گران کن جان من | تا جان فشاند محتشم بر جعد مشک افشان تو |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
