زیبا

وای خدایا چه لبی محشر است
چشم نگو معجز پیغمبر است
هر مژه اش تیر خدنگی بود
خال لبش دانه ی سوسنبر است
مات منم مات منم مات او
زلف کجش خانه ی دل پروراست
آن دولپش بین که به رنگ هلوست
بوسه ازاو وه چه نشاط آوراست
درّ خوشاب است درخشان ،سفید
دردهنش همچو نئون انور است
ریخته بر شانه دو زلف سیاه
رایحه ی زلفک او عنبر است
کاش کنی حلقه ی گردن دو دست
بهر تو الیاس بهین دلبر است