قالب شعر:غزل

من فلسفه‌ی عشقِ تو را پاک کشیدم

در سینه‌ی خود، لاله‌ی دل، خاک کشیدم.

آرامشِ ما را به چه قیمت کند این عشق؟

در داد و ستدها، لبِ پژواک کشیدم.

با سُرسُره یِ خلق به زیر آمدم از کوه؛

تاوانِ من این بود که خاشاک کشیدم.

با عشق، چراغ دلِ من داغِ تو دارد؛

با شعله‌ی خود بودم و ادراک کشیدم.

ترویج کند یادِ تو را این تبِ دریا؛

در ساحلِ دیدارِ تو، کولاک کشیدم.

ساسان سلیمی (س.س.سکوت)