قالب شعر: قطعه

قـصـه ی غـربــت این فــاصـلـه هــا..
بی گمان چشم تو می خوانَد و بس!

غُصــه ی صـامـت ایـن ثــانــیـه هــا..
در دلِ خاطـــره مـی مــانـد و بــس!

من بــه هــر واژه ز “تـــو” محـتاجم..
شـور و حــالم یــار می باشد و بـس!

چـون رگ خـواب مـن و پنـــجره را..
هــر غــزل شــعر تـو می داند و بس!