طارق خراسانی
ز هجرت در دل عاشـق فغـان هست
به دیده کـوهی از آتش فشان هست
بجـز تو…، لطف و نازِ دیگـران هست
مرا خود با تو چیــزی در میان هست
و گر نه روی زیبــــا در جهان هست
منــم آری…، امیــــرِ عشـــــق بازان
مقیــــــمِ کـــوی پاکِ دلنــــــوازان
الا ای پادشــــــــاهِ ســـــرفــــرزان
وجــــودی دارم از مهـــرت گـدازان
وجودم رفت و مهرت همچنان هست
به دل باشــــــد بسی غوغـای عشقت
شــده آب از رُخِ رســــــوای عشقت
منــم آن ظاهـــر و پیــــدای عشـقت
مبر ظَن… کـز ســرم ســودای عشقت
رود….، تا بر زمینم اســــتخوان هست
مکـن با مـن نگـارا ســــــــرگــرانی
به سـر دارم هــوای جــان فشـــــانی
من و ایـن راه و رســــــم مهــــربانی
اگـر پیشـــم نشــینی دل نشـــــــانی
وگرغایب شوی، در دل نشــان هست
به لفظی خود نشــــاید شــرحِ حُسنت
به جــان دادن…، بباید شــرحِ حُسنت
به کژ ترســـم، در آید شــرحِ حُسنت
به گفتن راســت ناید، شـــرح حسنت
ولیــکن گفت خواهــم، تا زبان هست
پس از تــو…، از تـو ماند بس حکایت
به مــاننــدت ندیـدم…، از نجـــــابت
قیـامـت خوانمَـت؟ یا ســــرو قامت ؟
ندانــم قامت اسـت آن…، یا قیـــامت
که میگــوید چنین سـرو روان هست
ز روی و حُســـن تـو…، اللــه اللــه
شــکرخنـدی و لب هایم شـکر خـواه
بـه در گــاهِ تـو…، کـی دارد کسی راه
تـوان گفتـن بـه مَـه مــانی…، ولی مـاه
نپندارم…،چنین شـــیرین دهان هست
به خاک تو …، خوشـــا ســر را فتـادن
دل تَنـگــم به وصــــلِِ تــو گشـــادن
به رســــم عاشــقی، دل بَـر تـو دادن
بجـــز پیشت…، نخـــواهم سر نهادن
اگـــر بالین نباشــد…، آســتان هست
نگـــردد کــار دل…، آخـر کـه آسـان
مگــر طـارق …،خـدا خواهـد تـو را آن
چه خواهی وصلِ جانان؟ خواهد آن جان
برو ســعدی کـه کـــوی وصـل جـانان
نه بازاری ست کان جا قدر جان هست
مخمس با تضمین از غزل زیبای سعدی
طارق خراسانی
بخش مسمط | پایگاه خبری شاعر
منبع: سایت شعر ایران
