ای عـجــب! ایـن راه نـه راه خــداســتزانـکـه در آن اهـرمـنـی رهـنـمـاســتقــافــلــه بــس رفــت از ایـن راه، لـیـککس نشـد آگاه که مقـصـد کجـاسـتراهــر…
| ای عـجــب! ایـن راه نـه راه خــداســت | زانـکـه در آن اهـرمـنـی رهـنـمـاســت |
| قــافــلــه بــس رفــت از ایـن راه، لـیـک | کس نشـد آگاه که مقـصـد کجـاسـت |
| راهــروانــی کـــه دریــن مـــعـــبـــرنـــد | فـکـرتــشـان یـکـسـره آز و هـواســت |
| ای رمــه، ایـن دره چــراگــاه نــیـســت | ای بـره، این گرگ بـسی ناشتـاسـت |
| تــا تــو ز بــیــغــولــه گــذر مــیــکــنــی | رهــزن طـــرار تـــو را در قــفـــاســـت |
| دیــده بـــبـــنــدی و درافــتــی بـــچــاه | این گنه تـسـت، نه حـکـم قـضـاسـت |
| لــقــمــه ســالــوس کــرا ســیــر کــرد | چـند بـر این لقـمه تـو را اشـتـهاسـت |
| نــفــس، بــســی وام گــرفــت و نــداد | وام تــو چـون بــاز دهـد؟ بــیـنـواسـت |
| خــانــه جــان هـرچــه تــوانـی بــســاز | هرچه تـوان ساخت درین یک بـناست |
| کـعـبــه دل مـســکـن شــیـطـان مـکـن | پـاک کن این خـانه که جـای خـداست |
| پــیـرو دیـوانـه شـدن ز ابــلـهـی اسـت | مـوعـظـت دیـو شـنـیـدن خــطـاســت |
| تــا بــودت شـمـع حــقـیـقـت بــدسـت | راه تــو هـرجــا کـه روی روشـنـاسـت |
| تــا تــو قـفـس ســازی و شـکـر خــری | طــوطــیـک وقــت ز دامــت رهـاســت |
| حــمــلــه نــیـارد بــتــو ثــعــبــان دهــر | تـا چـو کـلیمی تـو و دینت عـصـاسـت |
| ای گـــل نـــوزاد فـــســـرده مـــبــــاش | زانـکــه تــو را اول نـشــو و نـمـاســت |
| طــائر جــانـرا چــه کــنـی لــاشــخــوار | نزد کـلاغـش چـه نشـانی؟ هماسـت |
| کــاهـلــیـت خــســتــه و رنـجــور کــرد | درد تـو دردیسـت کـه کـارش دواسـت |
| چـــــــــاره کـــــــــن آزردگـــــــــی آز را | تــا کـه بــدکــان عــمـل مـومـیـاســت |
| روی و ریــا را مـــکـــن آئیــن خـــویــش | هرچـه فسـاد اسـت ز روی و ریاسـت |
| شـوخ تـن و جـامـه چـه شـوئی همـی | ایــن دل آلــوده بــه کــارت گــواســت |
| پـــای تــو هــمــواره بـــراه کــج اســت | دست تو هر شام و سحر بر دعاست |
| چـشـم تـو بــر دفـتـر تــحـقـیـق، لـیـک | گـوش تــو بــر بــیـهـده و نـاسـزاسـت |
| بـــار خـــود از دوش بـــرافـــکـــنــده ای | پـشت تـو از پـشته شیطان دوتـاست |
| نــان تــو گــه ســنـگ بــود گــاه خــاک | تــا بــه تــنــور تــو هـوی نــانــواســت |
| ورطــه و ســیـلــاب نــداری بــه پــیـش | تـا خـردت کشتـی و جـان ناخـداسـت |
| قــصــر دل افــروز روان مـحــکـم اســت | کـلـبـه تـن را چـه ثـبــات و بــقـاسـت |
| جـان بـتـو هرچـنـد دهـد مـنـعـم اسـت | تـن ز تـو هـرچـنـد سـتــانـد گـداسـت |
| روغــن قــنــدیــل تــو آبــســت و بــس | تـیـرگـی بــزم تـو بـیـش از ضـیـاسـت |
| مــنـزل غــولــان ز چــه شــد مــنـزلــت | گــر ره تــو از ره ایــشــان جــداســت |
| جـهـل بــلـنـدی نـپـسـنـدد، چـه اسـت | عـجـب سـلـامـت نـپـذیـرد، بــلـاسـت |
| آنـچــه کـه دوران نـخــرد یـکـدلـیـســت | آنــچـــه کــه ایــام نــدارد وفـــاســـت |
| دزد شـد این شـحـنـه بـی نـام و نـنـگ | دزد کــی از دزد کــنــد بــازخــواســت |
| نزد تـو چـون سـرد شـود؟ آتـش اسـت | از تـــو چـــرا درگـــذرد؟ اژدهـــاســـت |
| وقـــت گــرانــمــایــه و عـــمــر عـــزیــز | طعمه سـال و مه و صبـح و مساست |
| از چــه هـمـی کــاهـدمـان روز و شــب | گـر کـه نه ما گندم و چـرخ آسـیاسـت |
| گر که یمی هست، در آخر نمی است | گر که بـنائی اسـت، در آخـر هبـاست |
| مــــا بــــره آز و هــــوی ســــائلــــیـــم | مـورچــه در خـانـه خـود پــادشـاسـت |
| خـیـمـه ز دسـتـیـم و گـه رفـتـن اسـت | غـرق شـدسـتـیم و زمـان شـنـاسـت |
| گــلــبــن مــعــنـی نــتــوانـی نـشــانـد | تـا کـه درین بـاغـچـه خـار و گـیـاسـت |
| کـشـور جــان تــو چــو ویـرانـه ایـســت | ملک دلـت چـون ده بـی روسـتـاسـت |
| شـــعـــر مــن آیئنــه کـــردار تـــســـت | نــایـد از آئیـنــه بــجــز حــرف راســت |
| روشـنی اندوز که دلرا خـوشـی اسـت | مـعــرفـت آمـوز کـه جــانـرا غـذاســت |
| پــــایـــه قـــصـــر هـــنـــر و فـــضـــل را | عــقــل نــدانــد ز کــجــا ابــتــداســت |
| پـــــــرده الـــــــوان هــــــوی را بـــــــدر | تـا بــپـس پـرده بــبــیـنـی چـهـاسـت |
| بـــه کــه بـــجــوی و جــر دانــش چــرد | آهـوی جــانـسـت کـه انـدر چـراسـت |
| خـــیــره ز هــر پـــویــه ز مــیــدان مــرو | بـــا فــلــک پـــیــر تـــرا کــارهــاســت |
| اطـــلـــس نـــســـاج هـــوی و هـــوس | چـون گـه تـحـقـیـق رسـد بـوریـاسـت |
| بـــیــهــده، پـــرویــن در دانـــش مـــزن | بـا تـو درین خـانه چـه کس آشناسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
