نـشـانـده شـام غـمـت گـرد دل سـپـاهی راکه دست نیست بدان هیچ پادشاهی راپــنـاه صـد دل مـجــروح گـشـتــه کـاکـل تــوچـه پـردلی که حـمایت کـند سـپـاهی را…
| نـشـانـده شـام غـمـت گـرد دل سـپـاهی را | که دست نیست بدان هیچ پادشاهی را |
| پــنـاه صـد دل مـجــروح گـشـتــه کـاکـل تــو | چـه پـردلی که حـمایت کـند سـپـاهی را |
| جـز آن جـمال که خـال تـو نصب کرده اوست | کـه داد مـرتــبــه خـسـروی سـیـاهـی را |
| بـه نـیـم جـان چـه کـنـم بـا نـگـاه دم دمـش | گه صـدهزار شـهید اسـت هر نگـاهی را |
| دلی کـه جـان دو عـالم بـه بـاد داده اوسـت | در او اثــر چــو بــود نــالــه ای و آهــی را |
| مر از وصل بس این سروری که همچو هلال | ز دور سـجــده کـنـم گـوشـه کـلـاهـی را |
| بــرای مـهـر و وفــا کـنـد کـوه کـن صــد کـوه | ولــی نــکــنــد ز دیـوار هـجــر کــاهـی را |
| رو ای صــبــا و بــه آن ســرو پــاک دامـن گـو | کـه از بـرای تـو کـشـتـند بـی گـنـاهی را |
| جـهان ز فتـنه چـشمت پـرست ز انخـم زلف | نما بـه محـتـشـم ای گل گـریز گـاهی را |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
