نـخـل قـد خـم گـشـتــه کـه پــرورده دردسـتبـارش دل پـرخـون و گـلش چـهره زردسـتصـدسـالـه وصـال تــو مـرا مـی رسـد ای مـاهگر مرهم هر خـسـتـه بـه اندازه …
| نـخـل قـد خـم گـشـتــه کـه پــرورده دردسـت | بـارش دل پـرخـون و گـلش چـهره زردسـت |
| صـدسـالـه وصـال تــو مـرا مـی رسـد ای مـاه | گر مرهم هر خـسـتـه بـه اندازه درد اسـت |
| خــاک کـه ز جــولـان سـمـنـدت شـده بــربــاد | کـان زلـف مـشـوش دگـر آلـوده گـرد اسـت |
| دل کز خرد و صبر و سکون صاحب خیل است | از تـفرقه عشق تـو فرداسـت که فرداسـت |
| مـنـسـوخ کـن حــســن دلـارام زلـیـخــاســت | عـشـق تـو کـه آرام ربـای زن و مـرد اسـت |
| ای دل حـذر از بــادیـه عـشـق کـه چــون بــاد | سرگشتـه در آن ناحیه صد بـادیه گرداست |
| ای مـحـتـشـم آن شـمع بـتـان را چـه تـفـاوت | گر اشک تو گرمست و گر آه تو سرد است |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
