پــرده کـس نـشـد ایـن پــرده مـیـنـاگـونزشــتــروئی چــه کــنــد آیـنــه گــردوننـام را ننگ بـکـشـت و تـو شـدی بـدنـاموام را نفـس گرفـت و تـو شـدی مدی…
| پــرده کـس نـشـد ایـن پــرده مـیـنـاگـون | زشــتــروئی چــه کــنــد آیـنــه گــردون |
| نـام را ننگ بـکـشـت و تـو شـدی بـدنـام | وام را نفـس گرفـت و تـو شـدی مدیون |
| تـو درین نیلپـری طشـت، چـو بـندیشـی | چـو یکی جـامه شوخـی و قضا صابـون |
| گــهــری کــاز صــدف آز و هــوی بـــردی | شبـهی بـود که کردی چـو گهر مخزون |
| چـنـد ای نـور، قـرینی تـو بـدین ظـلـمـت | چـند ای گـنـج بـخـاک سـیهی مـدفـون |
| کـرد ای طـائر وحـشـی کـه چـنین رامت | چـون بـکنج قفس افکند قضـایت، چـون |
| بــدر آی از تــن خــاکـی و بــبــیـن آنـگـه | کـه چـه تـابـنده گـهر بـود در آن مکـنون |
| مـچـر آزاده کـه گـرگـسـت درین مـکـمـن | مخور آسوده که زهرست درین معجون |
| چه شدی دوست برین دشمن بیرحمت | چـه شـدی خـیره بـرین منظر بـوقلمون |
| بــهـر سـود آمـدی ایـنـجـا و زیـان کـردی | کــرد ســـوداگــر ایــام تـــرا مــغــبـــون |
| پــشـتـه آز چـو خـم کـرد روان را پــشـت | بـه چـه کار آیدت این قـد خـوش موزون |
| شـــبـــروان فـــلـــک از پـــای در آرنــدت | از گـلـیـم خـود اگـر پـای نـهـی بــیـرون |
| بـــر حـــذر بـــاش ازیــن اژدر بـــی پـــروا | که نیندیشـد از افـسـونگر و از افـسـون |
| دهر بـر جـاسـت، تـو ناگاه شوی زان کم | چـرخ بـرپـاسـت، تـو یکروز شـوی وارون |
| رفــت مــیـبــایـد و زیـن آمــدن و رفــتــن | نـشـد آگـه نـه ارسـطـو و نه افـلـاطـون |
| تـوشـه ای گـیر کـه بـس دور بـود مـنـزل | شمعی افروز که بـس تـیره بـود هامون |
| تـو چـنین گـمـره و یاران همه در مقـصـد | تـو چـنین غـرقـه و دریا ز درر مشـحـون |
| عــامـل ســودگـر نـفــس مـکـن خــود را | تـا کـه هر دم نـشـود کـار تـو دیگـرگـون |
| آنچـه مقـسـوم شـد از کـار گه قـسـمت | دگــر آنــرا نــتـــوان کــرد کــم و افــزون |
| دی و فـردات خـیالسـت و هوس، پـروین | اگرت فـکـرت و رائیسـت، بـکوش اکنون |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
