آه هـای آتـشـینـم پـرده هـای شـب بـسـوخـتبـر دل آمد وز تـف دل هم زبـان هم لـب بـسـوخـتدوش در وقـــت ســـحـــر آهــی بـــرآوردم ز دلدر زمین آتـش فـتـاد…
| آه هـای آتـشـینـم پـرده هـای شـب بـسـوخـت | بـر دل آمد وز تـف دل هم زبـان هم لـب بـسـوخـت |
| دوش در وقـــت ســـحـــر آهــی بـــرآوردم ز دل | در زمین آتـش فـتـاد و بـر فـلـک کـوکـب بـسـوخـت |
| جان پر خونم که مشتی خاک دامن گیر اوست | گـاه انـدر تــاب مـانـد و گـاه انـدر تــب بــســوخــت |
| پـرده پـندار کان چـون سـد اسـکندر قوی اسـت | آه خـون آلـود من هر شـب بـه یک یارب بـسـوخـت |
| روز دیــگــر پــرده دیــگــر بـــرون آمــد ز غــیــب | پـرده دیـگـر بـه یـارب هـای دیـگـرشـب بــسـوخـت |
| هر کـه او خـام اسـت گـو در مذهب ما نه قـدم | زانکه دعوی خام شد هر کو درین مذهب بسوخت |
| بـاز عـشـقش چـون دل عـطـار در مخـلب گرفت | از دل گـرمش عـجـب نبـود اگـر مخـلـب بـسـوخـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
