دل اگـــر تــــوشـــه و تــــوانـــی داشـــتدر ره عــقــل کــاروانــی داشـــتدیــده گــر دفـــتـــر قـــضـــا مــیــخـــوانــدز ســیـه کـاریـش امـانـی…
| دل اگـــر تــــوشـــه و تــــوانـــی داشـــت | در ره عــقــل کــاروانــی داشـــت |
| دیــده گــر دفـــتـــر قـــضـــا مــیــخـــوانــد | ز ســیـه کـاریـش امـانـی داشـت |
| رهـــزن نـــفـــس را شـــنـــاخـــتـــه بـــود | گـنـجـهـایش نـگـاهبـانـی داشـت |
| کـشـت و زرعـی بــه مـلـک جـان مـیـکـرد | بـی نیاز از جـهان، جهانی داشت |
| گــوش مــا مــوعـــظـــت نــیــوش نــبـــود | ورنـه هـر ذره ای دهـانـی داشـت |
| مــا در ایــن پـــرتــگــه چــه مــیــکــردیــم | مــرکــب آز گــر عــنـانـی داشــت |
| بـــا چـــنـــیـــن آتـــش و تـــف و دم و دود | کـاشـکـی این تـنور نـانی داشـت |
| آزمــنــد ایــن چــنــیــن گــرســنــه نــبــود | اگـر این سـفـره میهمانی داشـت |
| هــمــه را زنــده مــی نــشـــایــد گــفــت | زندگـی نـامـی و نشـانی داشـت |
| داســتـــان گــذشــتـــگــان پـــنــد اســت | هر که بـگذشت داستانی داشت |
| رازهــــای زمــــانــــه را مــــیــــگــــفـــــت | در و دیــوار گــر زبـــانــی داشــت |
| اشـــکـــهــا انـــجـــم ســـپـــهــر دلـــنـــد | این زمـین نـیـز آسـمـانـی داشـت |
| تـــن بــــدریـــوزه خـــوی کـــرد و نـــدیـــد | که چو جان گنج شایگانی داشت |
| خــیـره گــفــتــنـد روح گــنــج تــن اســت | گـنج اگـر بـود، پـاسـبـانی داشـت |
| تـــن کــه یــک عـــمــر زنــده جـــان بـــود | هرگز آگه نشد که جـانی داشـت |
| آنـچــنـان شــو کــه گـل شــوی نـه گـیـاه | بـــاغ ایــام بـــاغــبــانــی داشــت |
| نــیــکــبـــخــت آن تــوانــگــری کــه بـــدل | غـم مـسـکـیـن نـاتـوانـی داشـت |
| چــاشــت را بــا گــرســنـگــان مــیـخــورد | تـا که در سـفره نیم نانی داشـت |
| زنــدگــانــی تـــجـــارتـــی اســت کــاز آن | همه کس غبـنی و زیانی داشـت |
| بـــــوریــــابـــــاف بــــود جــــولــــه دهــــر | نـه پـرنـدی نـه پـرنـیـانـی داشـت |
| رو بــــــه روزگــــــار خــــــواب نـــــکــــــرد | تـا کـه این قـلعـه ماکیانی داشـت |
| گــم شـــد و کــس نــیــافـــتـــش دیــگــر | گـهـر عـمـر، کـاش کـانـی داشـت |
| صــیــد و صــیــاد هــر دو صــیــد شــدنــد | تـا قـضـا تـیری و کـمـانـی داشـت |
| دل بــحــق ســجــده کــرد و نــفــس بــزر | هر کسی سر بـر آستانی داشت |
| مــــا پـــــراکــــنــــدگــــان پــــنــــداریــــم | ورنه هر گـله ای شـبـانی داشـت |
| موج و طوفان و سیل و ورطه بسی است | زنـدگـی بـحـر بـی کـرانی داشـت |
| خـــامــه دهــر بـــر شــکــوفــه نــوشــت: | هر بـهـاری ز پـی خـزانـی داشـت |
| تـــیــره و کـــنــد گــشـــت تـــیــغ وجـــود | کاشکی صیقل و فسـانی داشت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
