خــداونـدی کـه در وحــدت قـدیـم اسـت از هـمـه اشـیـانه اندر وحـدتـش کثـرت، نه محدث زین همه تـنهاچـــه گـــوئی از چـــه او عـــالـــم پـــدیــد آورد از…
| خــداونـدی کـه در وحــدت قـدیـم اسـت از هـمـه اشـیـا | نه اندر وحـدتـش کثـرت، نه محدث زین همه تـنها |
| چـــه گـــوئی از چـــه او عـــالـــم پـــدیــد آورد از لـــولــو | کـه نه مـادت بـد و صـورت، نه بـالـا بـود و نه پـهنا |
| هـمـی گـوئی کـه بــر مـعـلـول خـود عـلـت بـود سـابـق | چـنان چـون بـر عـدد واحـد، و یا بـر کل خـود اجـزا |
| به معلولی چو یک حکم است و یک وصف آن دو عالم را | چــرا چــون عـلـت سـابــق تــوانـا بــاشـد و دانـا؟ |
| هــر آنــچ امــروز نــتـــوانــد بـــه فـــعـــل آوردن از قـــوت | نـیـاز و عـجــز اگـر نـبــود ورا چــه دی و چــه فـردا |
| هــمــی گــوئی زمــانــی بـــود از مــعــلــول تــا عــلــت | پــس از نـاچــیـز مـحـض آورد مـوجــودات را پــیـدا |
| زمـانـی کــز فــلــک زایـد فــلــک نـابــوده چــون بــاشــد | زمـان و چـیـز نـامـوجــود و نـامـوجــود بــی مـبــدا |
| اگــر هــیـچــیـز را چــیـزی نــهــی قــایـم بــه ذات خــود | پــس آمـد نـفـس وحـدت را مـضـاد و مـثــل در آلـا |
| و گـر زین صـورت هـیـچـیـز حـرف و صـوت مـی خـواهـی | مسـلـم شـد کـه بـی معـلـول نبـود عـلـت اسـما |
| تـــقــدم هــســت یــزدان را چـــو بـــر اعــداد وحــدان را | زمان حـاصـل مکان بـاطـل حـدث لازم قـدم بـر جـا |
| مـکــن هـرگــز بــدو فــعــلــی اضــافــت گــر خــرد داری | بــجــز ابــداع یـک مـبــدع کـلـمـح الـعــیـن او ادنـا |
| مـگـو فـعــلـش بــدان گـونـه کـه ذاتــش مـنـفـعـل گـردد | چـنان کـز کـمتـرین قـصـدی بـه گـاه فـعـل ذات ما |
| مــجــوی از وحــدت مـحــضــش بــرون از ذات او چــیـزی | که او عـام اسـت و ماهیات خـاص اندر همه احـیا |
| گـر از هـر بــیـنـشـش بـیـرون کـنـی وصـفـی بــرو مـفـزا | دو بـاشـد بـی خـلاف آنگه نه فـرد و واحـد و یکـتـا |
| اگـر چـه بــی عـدد اشـیـا هـمـی بــیـنـی در ایـن عـالـم | ز خــاک و بـــاد و آب و آتــش و کــانــی و از دریــا |
| چــو هـاروت ار تــوانـســتــی کــه ایـنـجــا آئی از گـردون | از اینـجـا هم تـوانـی شـد بـرون چـون زهـره زهـرا |
| ز گـوهـر دان نـه از هـسـتــی فـزونـی انـدر ایـن مـعـنـی | کـه جـز یـک چـیـز را یک چـیـز نـبـود عـلـت انـشـا |
| خـرد دان اولـین موجـود، زان پـس نفـس و جـسـم آنگـه | نــبــات و گــونـه حــیـوان و آنــگــه جــانــور گــویـا |
| هـمـی هـریک بـه خـود مـمـکـن بـدو مـوجـود نـامـمـکـن | هـمـی هـریک بـه خـود پـیـدا بـدو مـعـدوم نـاپـیدا |
| چـه گوئی چـیسـت این پـرده بـر این سـان بـر هوا بـرده | چــو در صـحـرای آذرگـون یـکـی خـرگـاه از مـیـنـا؟ |
| بـه خود جـنبـد همی، ور نی کسی می داردش جـنبـان | و یا بـهر چـه گردان شد بـدین سان گرد این بـالا؟ |
| چـو در تــحـدیـد جـنـبــش را هـمـی نـقـل مـکـان گـوئی | و یـا گــردیـدن از حــالـی بــه حــالـی دون یـا والـا |
| بــیـان کــن حــال و جــایـش را اگــر دانــی، مــرا، ورنـی | مـپـوی اندر ره حـکـمـت بـه تـقـلـید از سـر عـمـیا |
| چـو نـه گـنـبـد هـمـی گـوئی بـه بـرهـان و قـیـاس، آخـر | چـه گوئی چـیست از بـیرون این نه گنبـد خـضرا؟ |
| اگــر بــیـرون خــلـا گـوئی خــطــا بــاشــد، کــه نـتــوانـد | بـدو در صورت جـسمی بـدین سـان گشتـه اندروا |
| وگــر گــوئی مـلــا بــاشــد روا نـبــود کــه جــســمـی را | نـهـایـت نـبــود و غـایـت بــه ســان جــوهـر اعـلـا |
| چــه مـی دارد بــدیـن گــونـه مـعــلـق گـوی خــاکــی را | مــیــان آتـــش و آب و هــوای تـــنــدر و نــکــبـــا؟ |
| گـر اجــزای جـهـان جــمـلـه نـهـی مـایـل بــر آن جــزوی | که موقوف است چون نقطه میان شکل نه سیما |
| چــرا پــس چــون هــوا او را بــه قــهــر از ســوی آب آرد | بـه سـاعـت بـاز بـگریزد بـه سـوی مولد و منشـا؟ |
| اگــر ضــدنــد اخــشــیــجــان را هــر چــار پـــیــوســتـــه | بـــونــد از غــایــت وحــدت بـــرادروار در یــک جـــا |
| و گــر گــوئی کــه در مـعــنـی نـیـنـد اضــداد یـک دیـگــر | تـفـاوت از چـه شـان آمـد مـیان صـورت و اسـمـا؟ |
| ز اول هـســتــی خــود را نـکــو بــشــنـاس و آنـگــاهـی | عـنـان بـرتـاب از ایـن گـردون وزیـن بـازیـچـه غـبـرا |
| تـــو اســـرار الــهــی را کـــجـــا دانــی؟ کــه تـــا در تـــو | بــود ابــلـیـس بــا آدم کـشــیـده تــیـغ در هـیـجــا |
| تـو از مـعـنـی هـمـان بـیـنـی کـه در بـسـتـان جـان پـرور | ز شـکـل و رنگ گـل بـینـد دو چـشـم مـرد نـابـینـا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
