بــنـالــم بــه تــو ای عــلــیـم قــدیـراز اهــل خــراســان صــغــیــر و کــبـــیــرچـه کـردم کـه از مـن رمـیده شـدندهـمـه خـویش و بـیگـانـه بـر خـیـ…
| بــنـالــم بــه تــو ای عــلــیـم قــدیـر | از اهــل خــراســان صــغــیــر و کــبـــیــر |
| چـه کـردم کـه از مـن رمـیده شـدند | هـمـه خـویش و بـیگـانـه بـر خـیـر خـیـر؟ |
| مـقـرم بــه فــرقــان و پــیـغــمـبــرت | نــه انــبـــاز گــفــتــم تــو را نــه نــظــیــر |
| نگفتـم مگر راست، گفتم که نیست | تــــو را در خــــدائی وزیــــر ای قــــدیــــر |
| بـــه امــت رســانــیــد پــیــغــام تــو | رســولــت مــحــمــد بـــشــیــر و نــذیــر |
| قــران را بــه پــیـغــمــبــرت نــاوریــد | مــگــر جــبــرئیـل آن مــبــارک ســفــیــر |
| مقرم بـه مرگ و بـه حشر و حساب | کـــتـــابـــت ز بـــر دارم انـــدر ضـــمـــیــر |
| نـخـوردم بـرایـشـان بـه جـان زینـهـار | نــجــســتــم ســپــاه و کــلــاه و ســریـر |
| سـلـیمـان نیم، همـچـو دیوان ز مـن | چــرا شــد رمــیــده کــبــیــر و صــغــیـر؟ |
| همـان نـاصـرم مـن کـه خـالـی نبـود | زمــن مـــجـــلـــس مــیــر و صـــدر وزیــر |
| به نامم نخواندی کس از بس شرف | ادیــبـــم لــقــب بـــود و فــاضــل دبـــیــر |
| ادب را بـــه مـــن بـــود بـــازو قـــوی | بــه مــن بــود چــشــم کــتــابــت قــریـر |
| بــه تــحــریـر الـفـاظ مـن فـخــر کـرد | هـمـی کـاغــذ از دســت مـن بــر حــریـر |
| دبــیــری یــکــی خــرد فــرزنــد بــود | نـشـد جــز بــه الـفـاظ مـن ســیـر شـیـر |
| دبــیـران اســیـرنـد پــیـش ســخــن | سخن پـیش طبـعم بـه طبـع است اسیر |
| اگر سـیر کـشـتـم همی بـشـکـفـید | بــه اقـبــال مـن نـرگـس از تــخــم سـیـر |
| مــرا بــود حــاصــل ز یـاران خــویـش | بــه شـخــص جــوان انـدرون عـقـل پــیـر |
| کنون زان فزونم بـه هر فضـل و عـلم | کـه طـبــعـم روان اسـت و خــاطـر مـنـیـر |
| بـجـای است در من بـه فضل خدای | هـمـان فـهـم و آن طــبــع مـعـنـی پــذیـر |
| بــه چــاه انــدرون بــودم آن روز مــن | بـــــر آوردم ایــــزد بــــه چــــرخ اثــــیــــر |
| از ایـن قــدر کـامـروز دارم بــه عــلـم | نـبــوده ســتــم آن روز عــشــر عـشــیـر |
| گـر آنـگـه بـه دنـیا تـنـم شـهـره بـود | کـنـون بــهـتـرم چـون بــه دیـنـم شـهـیـر |
| گــر از خــاک و از آب بــودم، کــنــون | گــلـابــم شــد آن آب و، خــاکــم عــبــیـر |
| کـنـون مـیـر پــیـشــم نـدارد خــطــر | گــر آنـگـه خــطــر داشــتــم پــیـش مـیـر |
| ز دیـن انـد پــیـشــم بــه دنـیـا درون | عــزیــزان ذلــیــل و خــطــیــران حــقــیــر |
| اگر میر میر اسـت و کامش رواسـت | چـنان که ش گمان اسـت، گو شـو ممیر |
| کـرا بـانـگ و نـامـش شـود زیر خـاک | چـه شـادی کـنـد خـیـره بــر بــانـگ زیـر؟ |
| چـه بـایدت رغـبـت بـه شـیره کـنـون | که چون شیر گشته است بر سرت قیر؟ |
| گـلی تـازه بـوده سـتـی، آری، ولیک | شــده ســتــی کــنــون پــژمــریـده زریـر |
| نــیــارد کـــنــون تـــازگــی بـــاز تـــو | نـه خــورشــیـد تــابــان نـه ابــر مــطــیـر |
| یـکـی ســرو بــودی چــو آهـن قـوی | تــو را ســرو چــنـبــر شــد آهـن خــمـیـر |
| هـژیـرت سـخـن بـایـد، ای پـیـر، اگـر | نـبـاشـد، چـه بـاک اسـت، رویـت هـژیـر؟ |
| چـو تـیرت سخن بـاید ایرا که نیست | گـنـاه تــو گــر نـیـســت قــدت چــو تــیـر |
| بـدان منگـر ای خـواجـه کـز ظـاهری | نــبــیـنــی هـمــی مــرد دیـن را ظــهـیـر |
| بــصــارت بــیـلـفــغــد بــایـد کـه تــو | ز خـر بـه نه ای گـر بـه چـشـمـی بـصـیر |
| بـــیــامـــوز و مـــامــوز مـــر عـــام را | زعـــلــم نــهــانــی قـــلــیــل و کـــثـــیــر |
| بـه خـوشـه ی قران در بـبـین دانه را | بــه انــگــور دیـن در رهــا کــن عــصــیــر |
| گر از تـو چـو از من نفـورسـت خـلق | تــو را بــه، مـکــن هـیـچ بــانـگ و نـفــیـر |
| دلـم پــر ز درد اسـت، جـهـال خـلـق | زمــن جــمــلــه زیـن انــد دل پــر زحــیــر |
| اگـر عـامه بـد گـویدم زان چـه بـاک؟ | رهــا کــرده ام پــیـش مــوشــان پــنــیــر |
| نجـنبـد زجـای،ای پـسر،چون درخت | بـــه بـــاد ســـحـــرگـــاه کـــوه ثـــبـــیـــر |
| اگـر دیـو بــسـتــد خــراســان ز مـن | گـــواه مـــنـــی ای عــــلـــیـــم قــــدیـــر |
| خـراسـانـیـان گـر نـجــسـتــنـد دیـن | بـتـر زیـن کـه خـودشـان گـرفـتـی مـگـیـر |
| بـه پـیش ینـال و تـگـین چـون رهـی | دوانــنــد یــکــســـر غـــنــی و فـــقـــیــر |
| چـو عـادنـد و تـرکـان چـو بـاد عـقـیم | بــدیــن بــاد گــشــتــنــد ریــگ هــبــیــر |
| مــثـــالــی از امــثـــال قـــرآن تـــو را | نــمــودم نــکــو بـــنــگــر، ای تـــیــز ویــر |
| بــیـاویـزد آن کـس بــه غــدر خــدای | کـــه بـــگـــریــزد از عـــهـــد روز غـــدیـــر |
| چـه گوئی بـه محـشـر اگر پـرسـدت | از آن عـهـد مـحـکـم شـبــر بــا شـبــیـر؟ |
| گـر امـروز غـافـل تــوی هـمـچــنـیـن | بـــر ایــن درد فــردا بــمــانــی حــســیــر |
| وگـر پـند گـیری زحـجـت، بـه حـشـر | تــو را پــنــد او بـــس بـــود دســتــگــیــر |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
