علی روح افزا
دلبـــــران گـاهـی چــــو گیســـو را معطــر می کنند
خــــونِ دل در سیـنــه هـــا ماننـد خنـجــــر می کنند
زاهــدان جــام ریــا از نــــو بــه ســاغــــر می کنند
…
« واعظـان کین جلـوه در محراب و منبـر می کنند »
« چون به خلوت می روند ، آن کار دیگر می کنند »
…
هـــر کـه دارد دانشـی بــازآی و از او راز پـُـرس
چــون نمی دانـد کسـی ، از آن بُـت دمـساز پــُرس
گــر تــو می خـواهی به نـجـوا یا که با آواز پُـرس
…
« مشکلـی دارم ز دانشمنــد مجـلس بــاز پُــرس »
« تــوبه فـرمایان چـرا خود توبه کمتر می کنند ؟»
…
دلبـــری را دیـــده ام ، جــانــا چـه زیــبا دلبــری
گــر ببـینـد زاهـــدش ، اُفتـــد بـه کیـش کــافــری
واعــظـان را هــم نباشـد جــز ســرِ تَـن پـروری
…
« گوئـیــــا بــــاور نـمـی دارنـد ، روز داوری »
« کیـن همه قلب و دَغل در کار داور می کنند »
…
بـــارلاهــا چـُــون بـدانـی واعـظـان وَ اعمـالشـان
هــم بـدانی چــونکه در خـلـوت بــود کــردارشان
من نمی گـویم که یـا رَب ، نسل شان را بَــرنشان
…
« یارب این نـو دولتان را با خـر خودشان نشان »
« کیـن همـه ناز از غلام تُرک و استر می کنند »
…
ای خـــداونــدا ، گــدایت را ز درگـــاهت مَـــران
جـــای ده مـا را بـه زیــر چتــر لطـفت در اَمــان
باز گــو بــر مـا گـدایــان ، تـــا کجــا بایــد روان
…
« ای گـدای خانقـه بـر جَـه کـه در دیـر مغـان »
« می دهند آبی کـه دلها را تـوانـگـر می کننـد »
…
راه عشّــاقــان بــدان ، صـد رِنــدِ حـاذق می کُشد
نیست بـا ناصـادقـان کارش ، کـه صادق می کُشد
گـر تـو مشتاقش شـوی می دان که شایق می کُشد
…
« حُسـن بی پـایــان او چنــدانـکه عــاشـق می کُشـد »
« زُمره ی دیگر به عشق از غیب سـر بر می کننـد »
…
قــدسیــان بـا یـکـدگـــر باشند انــدر جستجـــوی
از کجا آمد چنین شعری تـو بر گو مـو به مـوی
زانـکه بایــد شاعـــرِ این شعــر باشد راه جـوی
…
« بر در میـخانه ی عشـق ای ملک تسبیح گـوی »
« کانـــدر آنجــا طیـنت آدم مخـمّـــر مـی کننـد »
…
زاهدان هستند ، چون باری به کار خورد و خُفت
راه عاشـق جانِ من ، باشد به غیر از حرف مُفت
زان که ” روح افـــزا ” ببودش سالهـا با یار جُفت
…
« صبحدم از عـرش میآمـد خروشی عـقل گفت »
« قدسیان گـویی که شعر حافظ از بـر می کنند »
بخش مسمط | پایگاه خبری شاعر
منبع: سایت شعر ایران
