که چارپاره نه معنوی در آمد …!

شروع کردم به چارپاره گفتنی ناب
تو در  بیرجند ِ بیابی دُرّ  و  عَناب
شُکُوه و مژدگانی بهر ِ مهدیست
که گنج ِ زندگانی نزد ِ سعدیست
فِتاده  در  دِلم  مِهر  و    محبَّت
به دور از هر لَئیم و ذکر ِ شَهوَت
به تمرین  و  ممارست   پی کار
که با عشق و مُجالِست  پی کار
چودور از چشم و زخم ِ بار ِ منفی
به دور از سختگری و جار ِ صِنفی
بَسان ِ  موری در اکناف و اطراف
پی روزی ِ خود رفته ، دلی ِ صاف
به هشت  و   چار ِ این دُرِّ  یَمانی
که پی درپی وپشت در پشت و آنی
کَرَم کرده به عدل و داد ِ مَظلوم
به رِزق ِ بی رَویِّه ، داد ِ مَعلوم
شوخی کردم به مثنوی در آمد
که چارپاره  نه معنوی  در آمد
مهدی عرفانیان
خراسان رضوی