به بستان ها نسیم نو بهار به جنگل ها سرود آبشارم به هر صحرا پیام فرودینم به هر گلشن نوای جویبارم به چشم مهوشان الماس اشکم به گوش نازنینان گوشوارم ز عهد…
به بستان ها نسیم نو بهار به جنگل ها سرود آبشارم به هر صحرا پیام فرودینم به هر گلشن نوای جویبارم به چشم مهوشان الماس اشکم به گوش نازنینان گوشوارم ز عهد کودکی درس محبت چ خوش تعلیم داد آموزگارم منم نقاش و با اشکی چو شنگرف زنم بر چهره نقشی بی نگارم گلنداما به گیوسی تو سوگند که بی چشمان مستت در خمارم اگر یارم شوی منت پذیرم و گر خوارم کنی خدمتگزارم اگر جان بردم از چنگ غم تو به چشمانت که از جان شرمسارم من آن یعقوب غمگینم که عمریست ز هجران دو یوسف اشکبارم زمانه دیدن من بر نتابد که چون خاری به چشم روزگارم به در بردم ز میدان گوی معنی که در دشت بلاغت تکسوارم به جمع دوستان صفرم ز تسلیم و گر دشمن بر اید صد هزارم غلام آن حریفانم که دانند به ملک لفظ و معنی شهریارم رسد روزی که دشمن هم ز خجلت گل اشکی فشاند بر مزارم
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
