ای شــده چـــاکــر آن درگــه انــبـــوه بـــلــنــدوز طــمـع مـانـده شــب و روز بــر آن در چــو کـلـنـدبــر در مـیـر تـو، ای بـیـهـده، بـسـتـه طـمـعـی…
| ای شــده چـــاکــر آن درگــه انــبـــوه بـــلــنــد | وز طــمـع مـانـده شــب و روز بــر آن در چــو کـلـنـد |
| بــر در مـیـر تـو، ای بـیـهـده، بـسـتـه طـمـعـی | از طـمـع صـعـبـتـر آن را کـه نه قـید اسـت و نه بـند |
| شوم شاخی است طمع زی وی اندر منشین | ور نــشــیــنــی نــرهــد جــانــت از آفــات و گــزنــد |
| گـر بـلـند اسـت در مـیر تـو سـر پـسـت مـکـن | بــه طــمــع گــردن آزاد چــنـیـن ســخــت مــبــنــد |
| گـر بـلـنـدی ی در او کـرد چـنـیـن پـسـت تـو را | خـویـشـتــن چـونـکـه فـرونـفـگـنـی از کـوه بــلـنـد؟ |
| دیـوت از راه بــبــرده اســت، بــفــرمـای، هـلـا | تـــات زیــر شـــجـــر گــوز بـــســـوزنــد ســـپـــنــد |
| حـجـت آری کـه همی جـاه و بـزرگـی طـلـبـی | هم بـر آن سـان که همی خـلق جـهان می طلبـند |
| گر هزار است خطا، ای بـخرد، جمله خطاست | چـند از این حـجـت بـی مغـز تـو، ای بـیهده، چـند؟ |
| گر کسـی خـویشتـن خـویش بـه چـه در فگند | خــویـشــتــن خــیـره در آن چــاه نـبــایـدت فــگـنـد |
| گــر بــخــنــدنــد گــروهـی کــه نــدارنــد خــرد | تــو چــو دیـوانـه بــه خــنـده ی دگـران نـیـز مـخـنـد |
| دانـش آمـوز و چــو نـادان ز پــس مـیـر مــمــخ | تــا چــو دانـا شــوی آنـگــه دگــران در تــو مــخــنـد |
| بـی سـپـاسـی بـکـنی رنـد نـمـائی بـه ازانـک | بــه سـپــاسـیـت بــپــوشـنـد بــه دیـبــای و پــرنـد |
| شـادی و نیکـوی از مـال کـسـان چـشـم مـدار | تــا نــمــانـی چــو ســگــان بــر در قــصــاب نــژنــد |
| گــردن از بــار طــمــع لــاغــر و بــاریــک شــود | ایـن نـبــشـتـه اسـت زرادشـت سـخـن دان در زنـد |
| تـرفـت از دسـت مـده بــر طـمـع قـنـد کـسـان | تـرف خـود خـوش خـور و از طـمع مـبـر گـاز بـه قـند |
| سـودمـنـد اسـت سـمـند ای خـردومـند ولـیک | سودش آن راست سوی من که مرو راست سمند |
| مـر مـرا آنـچـه نـخـواهی کـه بـخـری مـفـروش | بــر تــنـم آنـچــه تــنـت را نـپــســنـدی مـپــســنـد |
| ســپــس آنـچــه نـه آن تــو بــود خــیـره مـتــاز | کــانــچــه آن تــو بــود ســوی تــو آیــد چــو نــونــد |
| عـمـر پــرمـایـه بــه خـواب و خـور بــربــاد مـده | ســوزن زنـگ زده خــیـره چــه خــری بــه کــلــنـد؟ |
| پیش از آن که ت بـکند دست قوی دهر از بـیخ | دل از ایـن جــای سـپــنـجــیـت هـمـی بــایـد کـنـد |
| عـمر را بـند کـن از عـلـم و ز طـاعـت کـه تـو را | عــلــم بــا طــاعــت تــو قــیـد دوان عــمــر تــوانــد |
| بــر سـر و پــای زمـانـه ی گـذران مـرد حـکـیـم | بــهـتــر از عــلـم و زطــاعــت نـنـهـد قـیـد و کـمـنـد |
| خــاطـرت زنـگ نـگـیـرد نـه سـرت خـیـره شـود | گــر بــگــیـرد دل هـشــیـار تــو از حــکــمــت پــنــد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
