ای بـه خـور مشغول دایم چـون نبـاتچــیـسـت نـزد تــو خــبــر زیـن دایـرات؟خود چنین بـر شد بلند از ذات خویشخـیره خـیر این نیلـگـون بـی در کـلـات؟یـا کـس…
| ای بـه خـور مشغول دایم چـون نبـات | چــیـسـت نـزد تــو خــبــر زیـن دایـرات؟ |
| خود چنین بـر شد بلند از ذات خویش | خـیره خـیر این نیلـگـون بـی در کـلـات؟ |
| یـا کـسـی دیگـر مـر او را بـر کـشـیـد | آنکه کرسـی ی اوسـت چـرخ ثـابـتـات؟ |
| جـسـم بـی صـانـع کـجـا یـابـد هـگـرز | شـکل و رنگ و هیات و جـنبـش بـذات؟ |
| چــنـد در مـا ایـن کــواکــب بــنـگــرنـد | روز و شب چون چشمهای بی سبات؟ |
| گـر بــخـواهـی تــا بــدانـی گـوش دار | ور بـدانی گـوش من زی تـوسـت هات! |
| بــنـگـر انـدر لـوح مـحـفـوظ، ای پـسـر | خــطــهــاش از کــایــنــات و فــاســدات |
| جـز درخـتـان نیسـت این خـط را قـلـم | نـیـسـت ایـن خــط را جــز از دریـا دوات |
| خـــط ایــزد را نــفـــرســـایــد هــگــرز | گــشــت دهــر و دایــرات ســـامــکــات |
| زنـدگــان هـرســه ســه خــط ایـزدنـد | مــردمــش انــجـــام و آغــازش نــبـــات |
| زنــده حــق را بــه چــشــم دل نـگــر | زانـکـه چـشـم سـر نـبــیـنـد جـز مـوات |
| این کـه مـی بـینی بـتـانند، ای پـسـر | گــرچــه نـامـد نـامـشــان عــزی و لـات |
| خـلـق یکـسـر روی زی ایـشـان نـهـاد | کـس بـه بـت زاتـش کـجـا یابـد نـجـات؟ |
| همچـنان چـون گفت می گوید سخن | دیـــو در عــــزی و لــــات و در مـــنـــات |
| حـیلت و رخـصـت بـدین در فـاش کـرد | مــادر دیــوان بـــه قـــول بـــی ثـــبـــات |
| لــاجــرم دادنــد بـــی بــیــم آشــکــار | در بـــهــای طـــبـــل و دف مــال زکــات |
| عـاقـلـان را در جــهـان جــائی نـمـانـد | جــز کـه بــر کـهـسـارهـای شـامـخــات |
| کــس نــیـارد یـاد از آل مــصــطــفــی | در خـــراســان از بـــنــیــن و از بـــنــات |
| کـس نجـوید مـی نشـان از هفـت زن | کامده اسـت اندر قران زایشـان صـفـات |
| بــر نـخــوانـد خــلـق پــنـداری هـمـی | مــســـلـــمـــات مؤمــنــات قـــانــتـــات |
| هــر زمــان بـــتـــر شــود حـــال رمــه | چـون بـودش از گـرسـنـه گـرگـان رعـات |
| گــر بــخــواهــد ایـزد از عــبــاســیـان | کـــشـــتـــگـــان آل احـــمـــد را دیـــات |
| وای بــومـســلـم کــه مـر ســفــاح را | او بــــرون آورد از آن بــــی در کــــلـــات |
| من ز لذت ها بشستم دست خویش | راســت چــون بــگـذشـتــم از آب فـرات |
| بــر امــیـد آنــکــه یــابــم روز حــشــر | بـــــر صـــــراط از آتـــــش دوزخ بـــــرات |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
