ای گـــرفـــتـــار تـــعـــصـــب مـــانـــدهدایــمــا در بــغــض و در حــب مــانــدهگـر تـو لـاف از عـقـل و از لـب می زنیپــس چــرا دم در تــعـصــب مـ…
| ای گـــرفـــتـــار تـــعـــصـــب مـــانـــده | دایــمــا در بــغــض و در حــب مــانــده |
| گـر تـو لـاف از عـقـل و از لـب می زنی | پــس چــرا دم در تــعـصــب مـی زنـی |
| در خـلافـت میل نیسـت ای بـی خـبـر | مــیــل کــی آیــد ز بــوبـــکــر و عــمــر |
| مــیــل اگــر بــودی در آن دو مــقــتــدا | هــر دو کــردنــدی پــســر را پــیـشــوا |
| هـر دو گــر بــودنـد حــق از حــق وران | مــنــع واجـــب آمـــدی بـــر دیــگـــران |
| مـــنـــع را گـــر نـــاپـــدیــدار آمـــدنـــد | تـــــرک واجـــــب را روادار آمـــــدنـــــد |
| گــر نـمـی آمــد کــســی در مـنـع یـار | جــمـلـه راتــکــذیـب کــن یـا اخــتــیـار |
| گـر کـنـی تــکـذیـب اصــحــاب رســول | قـول پــیـغـامـبــر نـکـردسـتــی قـبــول |
| گـفـت هر یاریم نجـمی روشـن اسـت | بــهـتــریـن قــرنــهــا قــرن مــنــســت |
| بـــهــتـــریــن خــلــق یــاران مــن انــد | آفـــریــن بـــا دوســـت داران مــن انــد |
| بــهـتــریـن چـون نـزد تـو بــاشـد بــتــر | کـی تــوان گـفـتــن تــرا صـاحـب نـظـر |
| کــی روا داری کــه اصــحـــاب رســول | مـرد نـاحــق را کـنـنـد از جــان قــبــول |
| یـا نـشــانـنـدش بــه جــای مـصــطـفـا | بــر صـحـابــه نـیـسـت ایـن بــاطـل روا |
| اخـتـیار جـمله شان گر نیسـت راست | اخـتـیـار جـمـع قـرآن پــس خـطـاسـت |
| بـل کـه هرچ اصـحـاب پـیغـامـبـر کـننـد | حــق کــنـنـد و لــایـق حــق ور کــنـنـد |
| تــا کــنـی مــعــزول یـک تــن را ز کــار | مـی کـنـی تـکـذیب سـی و سـه هزار |
| آنـک کـار او جـز بـه حـق یک دم نـکـرد | تــا بــه زانـو بــنـد اشــتــر، کـم نـکــرد |
| او چــو چــنــدیـنــی در آویـزد بــه کــار | حـق ز حـق ور کـی بـرد این ظـن مدار |
| مــیــل در صــدیــق اگــر جــایــز بــدی | در اقــیــلــونــی کــجــا هــرگــز بـــدی |
| در عـــمــر گـــر مــیــل بـــودی ذره ای | کی پـسـر، کـشـتـی بـه زخـم دره ای |
| دایـــمــــا صــــدیــــق مــــرد راه بــــود | فــــارغ از کــــل لــــازم درگــــاه بـــــود |
| مـال و دخـتــر کـرد بــر سـر جـان نـثـار | ظـلم نکـند این چـنین کـس، شـرم دار |
| پــــاک از قــــشــــر روایــــت بـــــود او | زانـــک در مـــعـــجـــز درایـــت بـــود او |
| آنـــک بـــر مـــنـــبـــر ادب دارد نــگـــاه | خـواجــه را نـنـشـیـنـد او بــر جــایـگـاه |
| چـون بـبـیند این همـه از پـیش و پـس | نـاحــق او را کـی تــوانـد گـفــت کـس |
| بــاز فــاروقــی کـه عــدلـش بــود کــار | گاه می زد خـشـت و گه می کند خـار |
| بــا در مــنـه شــهـر را بــرخــاســتــی | می شدی در شهر وره می خواستی |
| بــود هــر روزی دریـن حــبــس هــوس | هـفــت لـقـمـه نـان طــعــام او و بــس |
| سـرکـه بــودی بــا نـمـک بــر خـوان او | نــه ز بـــیــت الـــمــال بـــودی نــان او |
| ریـگ بـودی گـر بــخـفـتـی بــسـتـرش | دره بـــودی بـــالــشــی زیــر ســـرش |
| بـرگـرفـتـی هـمـچـو سـقـا مـشـک آب | بـــیــوه زن را آب بـــردی وقــت خــواب |
| شـب بــرفـتـی دل ز خـود بـرداشـتـی | جـمـلـه شـب پـاس لـشـگـر داشـتـی |
| بــا حــذیـفـه گـفـت ای صـاحــب نـظـر | هـیـچ مـی بــیـنـی نـفـاقـی در عــمـر |
| کـو کـسـی کـو عـیب مـن در روی من | مـیـل نـکـنـد تــحــفــه آرد ســوی مـن |
| گـر خـلـافـت بــر خـطـا مـی داشـت او | هـفـده مـن دلـقـی چــرا بــرداشـت او |
| چـون نه جـامه دسـت دادش نه گـلیم | بـــر مـــرقـــع دوخـــت ده پـــاره ادیــم |
| آنـک زین سـان شـاهـی خـیلـی کـنـد | نیسـت ممکـن کو بـه کـس میلی کند |
| آنک گاهی خشت و گاهی گل کشید | این همه سخـتـی نه بـر بـاطل کشید |
| گــر خـــلــافـــت از هــوا مــی رانــدی | خـویـش را در سـلـطـنـت بــنـشـانـدی |
| شــهــر هــاء مــنــکــر از حـــســـام او | شـــد تــــهـــی از کـــفـــر در ایـــام او |
| گـر تــعـصــب مـی کـنـی از بــهـر ایـن | نـیـسـت انـصـافـت بـمـیـر از قـهـر ایـن |
| او نـــمـــرد از زهـــر و تـــو از قـــهــر او | چــنــد مــیـری گــر نــخــوردی زهــر او |
| مـی نـگـر ای جـاهـل نـاحـق شـنـاس | از خــلـافـت خــواجــگـی خــود قـیـاس |
| بـر تـو گـر ایـن خـواجـگـی آیـد بـه سـر | زیـن غـمـت صـد آتـش افـتــد در جـگـر |
| گر کسـی ز ایشان خـلافت بـسـتـدی | عــهـده صــد گـونـه آفــت بــســتــدی |
| نیسـت آسـان تـا کـه جـان در تـن بـود | عــهـده خــلــقــی کــه در گــردن بــود |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
