بِسم الله الرّحمن الرّحیم
دائم از زیبایی و حُسنِ تو صحبت می کنم
در پناهِ مهرت احساسِ شجاعت می کنم
با نگاهی سرخ ، دل را می رُبایی دلبرا
از شکوه و نقشِ چشمانِ تو حیرت می کنم
نیمه شب هایی که دل تنگی عذابم می دهد
می سُرایم شعر و از دوری شکایت می کنم
عاشقی سربازم و با آرزویِ وصلِ تو
مدّتی در پادگانِ عشق خدمت می کنم
لذّتی از لذّتِ وصلِ تو ای گُل بیش نیست
تا زمانِ کامیابی ترکِ لذّت می کنم
عرصه یِ دنیا شده جولانگهِ شیطان و دیو
رو مگردان لحظه ای احساسِ وحشت می کنم
تا سیاهی را از اقیانوسِ دل بیرون کنم
آیه هایِ نور را دائم تلاوت می کنم
غرقِ احرامم ، تمامِ عالَمِ امکان حَرَم
تا قبولِ حق بیایید قصدِ قُربت می کنم
✍ علی باقری