قالب شعر: غزل

میان راه، اگر تشنگی و دریا هست

چه باک قافله‌ را تا عصای موسی هست

هرآنچه ارتش فرعونیان مجهزتر

سلاح عشق همین بس که در ید ما هست

هزار آتش نمرود هم نسوزاند

شکوه آیه‌ی آتش‌بس خدا تا هست

خدا بزرگترین است، فیل ابرهه چیست؟!

جلوی کثرت دشمن خدای یکتا هست

همان خدا که اگر لا اله الا هو

تبر برای شکست تمام بت‌ها هست

خدای فتح حُدَیبیه و خدای اُحد

خدا سوای فراز و نشیب دنیا هست

خدای خلقت آدم، خدای روز جزا

خدا همیشه‌ی تاریخ بود و حالا هست

خدای یوسف و یونس نشانمان داده

همیشه در دل ظلمت چراغ نجوا هست

برای کشتن جالوت می‌رسد داوود

که درد هست و طبیبی پی مداوا هست

مباد غم، غم دیروز، دل به تنگ آرد

مباد ترس، خدای بزرگِ فردا هست

چو نوح در دل طوفان به پیش می‌تازیم

سوار کشتی ما شو، هنوز هم جا هست

اشاره به برخی از تلمیح‌ها:

تشنگی در بیت۱: قوم موسی در راهِ رسیدن به سرزمین موعود، در صحرای سینا به تشنگی دچار شدند و…: وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ ۚ

بیت۳: قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ

بیت۱٠: أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ