قالب شعر: شعر سپید

شب که می‌شود، خواب من رفته

بر شیشه‌ی شهر، توانم رفته

تمامِ شهر روشن بود و من مات

به یکباره نور رفت و روح من باخت

(ترجیع‌بند )

هنوز… یادِ تو را دارم، با غم تو می‌بارم

ندای خاطراتم از دلم شکوه می‌ساخت

وجودم بی‌نشان و بی‌پناه، یادِ تو افتاد

تلاشم باطل و بیهوده می‌بود

خودش قبل از پیغامش رفته بود

به اعماقِ وجودم، بوی غمش هست

صدای هق‌هقش به گوش من هست

نمی‌خوانم، ولیکن درک آن هست

نشانده بر دل زارم، غم و مست

هنوز… یادِ تو را دارم، با غم تو می‌بارم

به شیشه خیره، با نگاه بی‌توانم

بنا دارم که او را من نخواهم.

شادی