قالب شعر: 

چشمه خوابید و مرا بی‌خواب کرد

دشت‌های تشنه را با گریه‌ام سیراب کرد

آرزوی ماهِ ناپیدا به چنگال ِ پلنگ

برکه با خوابیدنش بر آب  کرد