مهر رضا

مهر رضا میدهد بر دل شیعه جلا
قیمت مهرش بود فزون ز کوه طلا

روز جزا ایمن است از غم و رنج محن
هر که بر این مهر پاک هست دلش مبتلا

داغ عزایش ولی بر دل ما زد شرر
سخت بود شیعه را تحمل این بلا

بر سر سینه زنیم ز داغ او روز شب
زنده شود با غمش مصیبت کربلا

شاه خراسان مگو، که شاه عالم بود
پرچم ایران گرفت ز نام او اعتلا

نوکر زوار او شدم ز جان و ز دل
مخفی و پوشیده نه، جلوگر و برملا

نصیب تو می‌شود رضای حق راهیا
گر که شوی در ره رضا تو اهل ولا