“شرنگ زمستان”
( برای روح سترگ مهرداد محمدی نازنینم):
به ذهن لیلی مجنون اگر خطور کنم
هزار ابن سلامش ز عشق دور کنم
اگر به حیله زنم ساز عشق نامردم!
شبی اگر همه آفاق، پر ز نور کنم
هنوز می شود از غم گذشت و داشت امید!
نشسته، ماهی شعرت به پنجه تور کنم
تمام درد و بلایت به جان مرده من
شوم چو اسرافیلی که نفخ سور کنم
بهار رفته به تبعید بازگرد، ز نو
که از شرنگ زمستان دل عبور کنم
تمام می شود این ماجرای نیمه تمام!
چه می شود به خیالت شبی خطور کنم!!
(شعر: طاهر جمشیدزاده)


