پـاسـبــانـی بــود عـاشـق گـشـت زارروز و شـب بـی خـواب بـود و بـی قـرارهم دمی بـا عاشـق بـی خـواب گفتکاخر ای بی خواب یک دم شب بخفتگـفـت شـد بـا پـاسـب…
| پـاسـبــانـی بــود عـاشـق گـشـت زار | روز و شـب بـی خـواب بـود و بـی قـرار |
| هم دمی بـا عاشـق بـی خـواب گفت | کاخر ای بی خواب یک دم شب بخفت |
| گـفـت شـد بـا پـاسـبـانی عـشـق یار | خـواب کـی آیـد کـسـی را زیـن دو کـار |
| پــاســبــان را خــواب کـی لـایـق بــود | خــاصـه مـرد پــاســبــان عـاشـق بــود |
| چون چـنین سربـازیی در سر بـبـست | بـود آن ایـن یـک بـر آن دیـگـر بــبـسـت |
| مـن چــگــونـه خــواب یـابــم انـدکــی | وام نـتــوان کـردن ایـن خــواب از یـکـی |
| هر شـبـم عشـق امتـحـانی می کند | پــاســبــان را پــاســبــانـی مـی کــنـد |
| گـاه مـی رفـتـی و چـوبــک مـی زدی | گــه ز غــم بــر روی و تــارک مـی زدی |
| گر بخفتی یک دم آن بی خواب و خور | عـشـق دیدیش آن زمـان خـوابـی دگـر |
| جــمـلـه شـب خـلـق را نـگـذاشـتــی | تــا بــخــفـتــنـدی فـغـان بــرداشــتــی |
| دوستی گفتـش که ای در تـف و تـاب | جـمله شب نیستـت یک لحـظه خـواب |
| گـفـت مرد پـاسـبـان را خـواب نیسـت | روی عاشـق را بـجـز اشـک آب نیسـت |
| پــاسـبــان را کـار بــی خــوابــی بــود | عــاشـــقــان را روی بـــی آبـــی بـــود |
| چــون ز جـــای خــواب آب آیــد بـــرون | کـی بـود مـمـکـن کـه خـواب آیـد بـرون |
| عــاشــقــی و پــاســبــانـی یـارشــد | خـواب ز چـشـمـش بــه دریـا بــار شـد |
| پــاسـبــان را عـاشـقـی نـغـز اوفـتــاد | کـار بــی خــوابــیـش در مـغــز اوفـتــاد |
| می مخـسـب ای مرد اگر جـوینده ای | خــواب خــوش بــادت اگـر گـویـنـده ای |
| پـاسـبــانـی کـن بــسـی در کـوی دل | زانـــک دزدانـــنـــد در پــــهـــلــــوی دل |
| هــســت از دزدان دل بــگــرفــتــه راه | جـــــوهـــــر دل دار از دزدان نـــــگـــــاه |
| چـون تـرا این پـاسـبـانی شـد صـفـت | عــشــق زود آیــد پــدیــد و مــعــرفــت |
| مـرد را بــی شـک دریـن دریـای خـون | مـعـرفـت بــایـد ز بــی خــوابــی بــرون |
| هـرک او بــی خــوابــی بــسـیـار بــرد | چـون بــه حـضـرت شـد دل بــیـداربــرد |
| چـون ز بـی خـوابـیـسـت بـیـداری دل | خــــواب کــــم کــــن در وفــــاداری دل |
| چـند گویم، چـون وجـودت غـرقـه ماند | غـــرقــه را فـــریــاد نــتـــوانــد رهــانــد |
| عـاشـقـان رفـتـنـد تـا پـیـشـان هـمـه | در مـحـبـت مـسـت خـفـتـنـد آن هـمـه |
| تـو همـی زن سـر کـه آن مـردان مـرد | نـوش کـردنـد آنـچ مـی بــایـســت کـرد |
| هـر کـه را شـد ذوق عـشـق او پـدیـد | زود بـــایــد هــر دو عـــالــم را کــلــیــد |
| گـر زنی بـاشـد شـود مـردی شـگـرف | ور بــــود مــــردی شــــود دریـــای ژرف |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
