وقــــت مـــردن بــــوعــــلــــی رودبــــارگـفـت جـانـم بـر لـب آمـد ز انـتـظـارآســمــان را در هـمــه بــگــشــاده انـددر بـهشـتـم مـسـنـدی بـنـهاده…
| وقــــت مـــردن بــــوعــــلــــی رودبــــار | گـفـت جـانـم بـر لـب آمـد ز انـتـظـار |
| آســمــان را در هـمــه بــگــشــاده انـد | در بـهشـتـم مـسـنـدی بـنـهاده انـد |
| همچـو بـلـبـل قـدسـیان خـوش سـرای | بـانگ می دارند کـای عـاشـق درآی |
| شکر می کن پس به شادی می خرام | زانک هرگز کس ندیدست این مقام |
| گـرچـه این انعـام و این تـوفـیق هسـت | مـی ندارد جـانم از تـحـقـیق دسـت |
| زانـک مـی گـویـد تــرا بــا ایـن چــه کـار | داده ای عـــمــری درازم انــتـــظـــار |
| نـیـسـت بـرگـم تـا چـو اهـل شـهـوتـی | ســر فــرو آرم بــه انـدک رشــوتــی |
| عشق تـو بـا جـان من در هم سـرشت | مـن نه دوزخ دانم اینجـا نه بـهشـت |
| گـر بــسـوزی هـمـچـو خـاکـسـتــر مـرا | در نـیـابــد جــز تــو کـس دیـگـر مـرا |
| مــن تــرادانــم، نــه دیـن، نـه کــافــری | نـگــذرم مـن زیـن، اگـر تــو بــگـذری |
| مــن تـــرا خـــواهــم، تـــرا دانــم، تـــرا | هـم تــو جـانـم را و هـم جـانـم تــرا |
| حــاجــت مـن در هـمـه عــالــم تــویـی | این جـهانـم و آن جـهانـم هم تـویی |
| حــاجــت ایـن دل شــده، مــویـی بــرآر | یک نفس بـا من بـه هم هویی بـرآر |
| جــان مـن گـر ســرکـشـد مـویـی ز تــو | جـان بـبـر، هـایی ز مـن هویی ز تـو |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
