چشمه بی آب در صحرا سرابی بیش نیست

چشمه بی آب در صحرا سرابی بیش نیست

موجِ تیپا خورده از دریا حبابی بیش نیست

هر که دارد ظاهری مانند لیلا دلفریب

 نزدِ مجنون نقشِ رخسارش نقابی بیش نیست

مفلس از بیچارگی دعوی درویشی کند

مدعی در ذات خود خانه خرابی بیش نیست

می اگر حافظ بنوشد معرفت آید به جوش

 آنچه نوشد بی هنر، زنگِ شرابی بیش نیست

در عبادتگاه خالی از شعورِ زندگی

سهمِ مرتاضانِ هندو اظطرابی بیش نیست

از تهی بودن صدای طبل می آید بگوش

حرف های یاوه گویان، التهابی بیش نیست

در غریقستانِ این دنیای سرتاسر فریب

رقصِ ماهی روی ساحل پیج و تابی بیش نیست

گاه آن دستی که می گیرد در آغوشش تو را

پای چوبِ دارِ سختی ها، طنابی بیش نیست

#داود اشرفی مهابادی