گـفـت ایـاز خـاص را مـحـمـود خـوانـدتـاج دارش کـرد و بـر تـخـتـش نشـانـدگفت شاهی دادمت، لشگر تـراستپـادشاهی کن که این کشور تـراسـتآن همی خواهم که تـو …
| گـفـت ایـاز خـاص را مـحـمـود خـوانـد | تـاج دارش کـرد و بـر تـخـتـش نشـانـد |
| گفت شاهی دادمت، لشگر تـراست | پـادشاهی کن که این کشور تـراسـت |
| آن همی خواهم که تـو شاهی کنی | حـلـقـه در گـوش مـه و مـاهـی کـنـی |
| هـرکـه آن بـشـنـود از خـیل و سـپـاه | جـمله را شد چشم از آن غیرت سیاه |
| هر کسی می گفت شاهی با غلام | در جــهـان هـرگـز نـکـرد ایـن احــتــرام |
| لــیـک آن ســاعــت ایــاز هــوشــیـار | مـی گـریسـت از کـار سـلـطـان زار زار |
| جـمـلـه گـفـتـندش کـه تـو دیوانه ای | مــی نــدانــی وز خــرد بــیـگــانــه ای |
| چـون بـه سلطانی رسیدی ای غلام | چیست چندین گریه، بنشین شادکام |
| داد ایــاز آن قــوم را حــالــی جـــواب | گـــفـــت بـــس دوریـــد از راه صـــواب |
| نـیـســتــی آگـه کـه شــاه انـجــمـن | دور مـــی انــدازدم از خـــویــشـــتـــن |
| می دهد مـشـغـولـیم تـا من ز شـاه | بـــازمــانــم دور مــشــغــول ســـپـــاه |
| گـر بـه حـکـم مـن کـند مـلـک جـهان | مـن نـگــردم غــایـب از وی یـک زمــان |
| هـرچ گــویـد آن تــوانــم کــرد و بــس | لــیـک ازو دوری نــجــویـم یـک نـفــس |
| مـن چـه خـواهم کـرد مـلـک و کـار او | مــلـــکـــت مــن بـــس بـــود دیــدار او |
| گـر تـو مـرد طـالـبـی و حـق شـنـاس | بـــنــدگـــی کـــردن درآمـــوز از ایــاس |
| ای بــه روز و شــب مـعـطــل مـانـده | هــمــچـــنــان بـــر گـــام اول مـــانــده |
| هر شـبـی از بـهر تـو ای بـوالفـضـول | مــی کــنــنــد از اوج جـــبـــاری نــزول |
| تـو ز جـای خـود چـو مـردی بـی ادب | بــرنـگــیـری گــام، نـه روز و نـه شــب |
| آمـــدنـــد از اوج عـــزت پـــیــش بـــاز | تــو ز پــس رفــتــی و کـردی احــتــراز |
| ای دریـغــا نـیـســتــی تــو مــرد ایـن | بــا کــه بــتــوان گـفــت آخــر درد ایـن |
| تــا بــهــشــت و دوزخــت در ره بــود | جـــان تــــوزیـــن رازکـــی آگـــه بــــود |
| چـون ازیـن هـر دو بــرون آیـی تـمـام | صـبــح ایـن دولـت بـرونـت آیـد ز شـام |
| گلشن جـنت نه این اصحـاب راسـت | زانـک عـلـیـون ذوی الـالـبــاب راســت |
| تـو چـو مردان، این بـدین ده آن بـدان | درگــذر، نــه دل بــدیــن ده نــه بــدان |
| چـون ز هـر دو درگـذشـتــی فـرد تــو | گـر زنـی بــاشـی تـو بـاشـی مـرد تـو |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
