زاده ی اولین ماه زمستانم و عاشق دلنوشته هایی که در قالب ابیاتی غزل گونه که نمیدانم نامش را شعر بنامم یا حرفهای صمیمی …
آثار شعرای معاصر را دوست دارم و ارتباط فزاینده ای با سخنان واقعی و حقیقت جامعه برقرار میکنم .
رک گویی و جسور بودن و بیان حقایق اجتماعی و روزمره را در شعر گنجاندن رسالت هرهنرمندی ست . شعرایی از این دست را ستایش و تحسین میکنم . اغراق و زیاده گویی در کلام را ذاتا نمیپسندم . بیان هر چه به واقعیت نزدیکتر باشد بیشتر در باطن و جان من مینشیند. در پایان کوچکترین و الکن ترین عضو خانواده ی بزرگ ادبی ایرانم و همچنان می آموزم .