دلـا تـا بــه کـی، از در دوسـت دوریگــــرفــــتـــــار دام ســــرای غــــروری؟نه بـر دل تـو را، از غم دوست،دردینـه بــر چـهـره از خـاک آن کـوی، گـردیز…
| دلـا تـا بــه کـی، از در دوسـت دوری | گــــرفــــتـــــار دام ســــرای غــــروری؟ |
| نه بـر دل تـو را، از غم دوست،دردی | نـه بــر چـهـره از خـاک آن کـوی، گـردی |
| ز گـلـزار معـنی، نه رنگـی، نه بـویی | در این کـهنه گنبـد، نه هایی، نه هویی |
| تـو را خواب غفلت گرفته است در بـر | چــه خــواب گـران اســت، الـلـه اکــبــر |
| چـرا این چـنـین عـاجـز و بـی نـوایی | بـکن جـسـتـجـویی، بـزن دست و پـایی |
| سؤال عـلـاج، از طـبـیـبــان دیـن کـن | تــوســل بـــه ارواح آن طــیــبــیــن کــن |
| دو دســت دعــا را بـــرآور، بـــه زاری | همی گو به صد عجز و صد خواستاری: |
| الـهی بـه زهرا، الـهی بـه سـبـطـین | که می خـواندشان، مصطفی قرة العین |
| الـهـی بـه سـجـاد، آن مـعـدن عـلـم | الـهـی بــه بــاقـر، شــه کـشــور حــلـم |
| الــهـی بــه صــادق، امــام اعــاظــم | الــهــی، بــه اعــزاز مــوســی کــاظــم |
| الــهـی، بــه شــاه رضــا، قــائد دیـن | بـه حـق تـقـی، خـسـرو ملـک تـمـکـین |
| الـهـی، بــه نـقـی، شــاه عــســکـر | بـدان عـسـکری کز ملک داشـت لشـکر |
| الهی به مهدی که سالار دین است | شــه پــیـشــوایـان اهـل یـقـیـن اســت |
| کــه بــر حــال زار بــهـائی عــاصــی | ســر دفــتـــر اهــل جــرم و مــعــاصــی |
| کـه در دام نـفـس و هـوی اوفــتــاده | بــه لـهـو و لــعــب، عــمـر بــر بــاد داده |
| بــبـخـشـا و از چـاه حـرمـان بـر آرش | بـه بـازار مـحـشـر، مکـن شـرمـسـارش |
| بـرون آرش از خـجـلـت رو سـیـاهـی | الـــهـــی، الـــهــی، الـــهــی، الـــهــی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
