ره عــشــاق راهـی بــی کــنــار اســتازیـن ره دور اگـر جـانـت بــه کـار اسـتوگــر ســیــری ز جـــان در بـــاز جــان راکـه یک جـان را عـوض آنجـا هزار ا…
| ره عــشــاق راهـی بــی کــنــار اســت | ازیـن ره دور اگـر جـانـت بــه کـار اسـت |
| وگــر ســیــری ز جـــان در بـــاز جــان را | کـه یک جـان را عـوض آنجـا هزار اسـت |
| تـو هـر وقـتـی کـه جـانـی بــرفـشـانـی | هـزاران جــان نــو بــر تــو نــثــار اســت |
| وگــر در یـک قــدم صــد جــان دهـنــدت | نثارش کن که جان ها بـی شمار است |
| چـه خـواهـی کـرد خـود را نـیـم جـانـی | چــو دایــم زنــدگــی تـــو بـــیــاراســت |
| کـســی کــز جــان بــود زنـده دریـن راه | ز جـرم خـود همیشه شـرمسـار اسـت |
| درآمــد دوش در دل عــشـــق جـــانــان | خـطـابـم کـرد کـامـشـب روز بــار اسـت |
| کــنــون بــی خــود بــیـا تــا بــار یـابــی | که شـاخ وصل بـی بـاران بـه بـار اسـت |
| چــو شـد فـانـی دلـت در راه مـعـشـوق | قـرار عـشـق جــانـان بــی قـرار اســت |
| تــــو را اول قــــدم در وادی عــــشــــق | بـه زارش کشتـن اسـت آنگاه دار است |
| وزان پــس سـوخـتــن تــا هـم بــویـنـی | کـه نـور عـاشــقـان در مـغـز نـار اســت |
| چــو خــاکــســتــر شــوی و ذره گـردی | بـه رقص آیی که خورشید آشکار است |
| تــو را از کـشـتــن و وز سـوخــتــن هـم | چـه غم چـون آفتـابـت غمگسـار اسـت |
| کـسـی سـازد رسـن از نـور خــورشـیـد | کـه انـدر هـسـتــی خـود ذره وار اسـت |
| کـسـی کـو در وجـود خـویش ماندسـت | مـده پـندش کـه بـندش اسـتـوار اسـت |
| درین مجلس کسی باید که چون شمع | بــریـده ســر نــهـاده بــر کــنــار اســت |
| شــبــانـروزی دریـن انــدیـشــه عــطــار | چو گل پر خون و چون نرگس نزار است |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
