پــی آن گـیـر کـایـن ره پــیـش بــردســتکه راه عـشـق پـی بـردن نه خـردسـتعـدو جـان خـویـش و خـصـم تــن گـشـتدر اول گـام هـرک ایـن ره ســپــردسـتکــســ…
| پــی آن گـیـر کـایـن ره پــیـش بــردســت | که راه عـشـق پـی بـردن نه خـردسـت |
| عـدو جـان خـویـش و خـصـم تــن گـشـت | در اول گـام هـرک ایـن ره ســپــردسـت |
| کــســـی دانــد فــراز و شـــیــب ایــن راه | کــه ســرگــردانــی ایــن راه بــردســت |
| گهی از چشم خود خون می فشاندست | گهی از روی خـود خون می ستـردست |
| گـرش هر روز صـد جـان مـی رسـیدسـت | صد و یک جان به جانان می سپردست |
| دلــش را صــد حـــیــات زنــده بـــودســت | اگـر آن نـفـس یک سـاعـت بـمـردسـت |
| ز ســنـدانـی کــه بــر ســر مـی زنـنـدش | قدم در عـشـق محـکم تـر فـشـردسـت |
| کـــســـی چـــون ذره گــردد ایــن هــوا را | کـه دم انـدر هـوای خــود شـمـردســت |
| بـسـا آتـش کـه چـون اینـجـا رسـیـدسـت | شدست آبـی و همچون یخ فسردست |
| بـــســـا دریــا کـــش پـــاکـــیــزه گـــوهــر | کـه ایـنـجـا قـطـره ای آبـش بــبـردسـت |
| مـشــو پــیـش صـف ای نـه مـرد و نـه زن | که خـفتـان تـو اطلس نیسـت بـردسـت |
| مــده خــود را ز پـــری ایــن تـــهــی بـــاد | کـه در جـام تـو نـه صـاف و نـه دردسـت |
| دریــــن وادی دل وحــــشــــی عــــطــــار | ز حـیـرت جــلـف تــر زان مـرد کـردسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
