مفشان سر زلف خویش سرمستدستی بـر نه که رفتـم از دستدریـاب مـرا کـه طــاقــتــم نـیـســتانصاف بـده که جـای آن هسـتتــا نــرگــس مــســت تــو بــدیــدماز…
| مفشان سر زلف خویش سرمست | دستی بـر نه که رفتـم از دست |
| دریـاب مـرا کـه طــاقــتــم نـیـســت | انصاف بـده که جـای آن هسـت |
| تــا نــرگــس مــســت تــو بــدیــدم | از نرگس مست تو شدم مست |
| ای ســـاقــی مــاه روی بـــرخـــیــز | کان آتـش تـیز تـوبـه بـنشـسـت |
| در ده مـی کــهـنـه ای مـســلـمـان | کین کافر کهنه تـوبـه بـشکست |
| در بــتـکـده رفـت و دسـت بـگـشـاد | زنـار چــهـار گـوشـه بــربــســت |
| دردی بــســتــد بــخــورد و بــفـتــاد | وز ننگ وجـود خـویشـتـن رسـت |
| عـــطـــار درو نـــظـــاره مـــی کـــرد | تـا زین قفـس فنا بـرون جـسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
