هر دل که ز عشق بی نشان رفتدر پــرده نـیـسـتـی نـهـان رفـتاز هـسـتـی خـویـش پــاک بــگـریـزکین راه بـه نیسـتـی تـوان رفـتتـــا تـــو نــکــنــی ز خـــو…
| هر دل که ز عشق بی نشان رفت | در پــرده نـیـسـتـی نـهـان رفـت |
| از هـسـتـی خـویـش پــاک بــگـریـز | کین راه بـه نیسـتـی تـوان رفـت |
| تـــا تـــو نــکــنــی ز خـــود کــرانــه | کـی بـتـوانـی ازیـن مـیـان رفـت |
| صـد گـنج میان جـان کـسـی یافـت | کـیـن بـادیه از مـیـان جـان رفـت |
| راهـی کـه بـه عـمـرهـا تـوان رفـت | مــرد ره او بــه یـک زمــان رفــت |
| هان ای دل خـفتـه عـمر بـگذشـت | تـا کی خـسبـی که کاروان رفت |
| ای جـان و جـهان چـه می نشینی | بـرخیز که جان شد و جهان رفت |
| از جــمــلــه نــیــســتـــان ایــن راه | آن بـرد سبق که بی نشان رفت |
| چـون نـیـسـتـی از زمـین تـوان بـرد | کی هست توان بر آسمان رفت |
| مــحــتــاج بـــه دانــه زمــیــن بـــود | مرغـی که ز شـاخ لامکـان رفـت |
| عـطـار چــو ذوق نـیـسـتــی یـافـت | از هستـی خویش بـر کران رفت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
