پـیشـگاه عـشـق را پـیشـان کـه یافـتپــایــگــاه فــقــر را پــایــان کــه یــافــتدر مـیـان ایـن دو شـشــدر کـل خــلـقجـمـلـه مـردنـد و اثـر زیشـان کـ…
| پـیشـگاه عـشـق را پـیشـان کـه یافـت | پــایــگــاه فــقــر را پــایــان کــه یــافــت |
| در مـیـان ایـن دو شـشــدر کـل خــلـق | جـمـلـه مـردنـد و اثـر زیشـان کـه یافـت |
| رخـنـه مـی جـویی خـلـاص خـویشـتـن | رخـنه ای جـز مرگ ازین زندان که یافـت |
| ذره ای وصلش چو کس طاقت نداشت | قـسـم موجـودات جـز هجـران که یافـت |
| ذره ای ایــــن درد عــــالــــم ســـــوز را | در زمـیـن و آســمـان درمـان کـه یـافـت |
| آفـــــتـــــاب آســـــمــــان غـــــیــــب را | در فـروغـش کـفـر بـا ایـمـان کـه یـافـت |
| چـــون بـــتـــافـــت آن آفــتـــاب آواز داد | کـان هـزاران ذره ســرگـردان کـه یـافـت |
| ابــر بــر دریـا بــســی بــگــریـســت زار | لـیک دریـا گـشـت و آن بـاران کـه یافـت |
| گـشـت مـسـتـهلـک درین دریا دو کـون | گر کفی گل بـود و ور طـوفـان که یافـت |
| چــون دو عــالـم هـســت فـرزنـد عـدم | پس وجودی بی سر و سامان که یافت |
| چـون دو عـالـم نـیسـت جـز یک آفـتـاب | ذره ای در سـایه ای پـنـهـان کـه یـافـت |
| چـون هـمـه مـردنـد و مـی مـیـرنـد نـیز | آب حـیوان زین هـمـه حـیوان کـه یـافـت |
| بـر فـلـک رو این دم از عـیسـی بـپـرس | تــا خـری رهـوار بــی پــالـان کـه یـافـت |
| صــد هــزاران چـــشــم صــدیــقــان راه | گشت خون بـاران همه، بـاران که یافت |
| صـــد هـــزاران جـــان صـــدیـــقـــان راه | غـرقـه ایـن راه شـد جــانـان کـه یـافـت |
| ای فــریـد از فــرش تــا عــرش مـجــیـد | ذره ای هـسـتـی درین دیوان کـه یافـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
