می شـد آن سـقـا مـگـر آبـی بـه کـفدیـد ســقــایـی دگــر در پــیـش صــفحــالــی ایـن یـک آب در کــف آن زمـانپیش آن یک رفت و آبی خواست از آنمـرد گـفـتـش…
| می شـد آن سـقـا مـگـر آبـی بـه کـف | دیـد ســقــایـی دگــر در پــیـش صــف |
| حــالــی ایـن یـک آب در کــف آن زمـان | پیش آن یک رفت و آبی خواست از آن |
| مـرد گـفـتـش ای ز مـعـنـی بـی خـبــر | چـون تـو هم این آب داری خوش بـخور |
| گـفــت هـیـن آبــی ده ای بــخــرد مـرا | زانـکــه دل بــگــرفــت از آن خــود مــرا |
| بـــود آدم را دلــی از کـــهــنــه ســـیــر | از بـــرای نــو بــه گــنــدم شــد دلــیــر |
| کـهنها جـمـلـه بـه یک گـنـدم فـروخـت | هرچ بـودش جـمله در گندم بـسوخـت |
| عــور شــد، دردی ز دل ســر بــر زدش | عـشــق آمـد حــلـقـه ای بــر در زدش |
| در فـروغ عـشــق چــون نـاچــیـز شــد | کــهـنـه و نــو رفــت واو هـم نـیـزشــد |
| چون نماندش هیچ، با هیچی بساخت | هرچ دستـش داد در هیچی بـه بـاخت |
| دل ز خـود بــگـرفـتــن و مـردن بــسـی | نـیـســت کــار مـا و کــار هـر کــســی |
| *** | |
| دیـگـری گـفـتـش کـه پــنـدارم کـه مـن | کـرده ام حــاصـل کـمـال خــویـشـتــن |
| هـم کـمـال خــویـش حــاصـل کـرده ام | هـم ریـاضــتــهـای مـشــکـل کــرده ام |
| چـون هم اینجـا کـار مـن حـاصـل بـبـود | رفـتـنـم زیـن جـایـگـه مـشـکـل بــبــود |
| دیـده کــس را کــه بــرخــیـزد ز گــنــج | مـی دود در کـوه و در صـحــرا بــه رنـج |
| *** | |
| گــفــت ای ابــلـیـس طــبــع پــر غــرور | در مــنــی گـــم وز مــراد مــن نــفـــور |
| در خـــیــال خـــویــش مــغـــرور آمـــده | از فـــضــــای مـــعــــرفــــت دورآمـــده |
| نـفـس بــر جــان تــو دسـتــی یـافـتــه | دیـو در مـغــزت نـشــســتــی یـافـتــه |
| گــر تــرا نــوریـســت در ره یـارتــســت | ور تــرا ذوقـیـســت آن پــنـدار تــســت |
| وجـد و فـقـر تـو خـیالـی بـیش نیسـت | هرچ می گویی محـالی بـیش نیسـت |
| غـــره ایـــن روشـــنـــی ره مـــبــــاش | نـفـس تـو بــاتـسـت، جـز آگـه مـبـاش |
| بـا چنین خصمی ز بی تیغی به دست | کـی تـواند هیچ کـس ایمـن نشـسـت |
| گــر تــرا نــوری ز نــفــس آمــد پــدیــد | زخــم کــژدم از کــرفــس آمــد پـــدیــد |
| تــو بــدان نــور نــجــس غــره مــبــاش | چـون نه ای خـورشـید جـز ذره مـبـاش |
| نــه ز تـــاریــکـــی ره نـــومـــیــد شـــو | نـه ز نـورش هـم بــر خــورشـیـد شــو |
| تــا تــو پــنــدار خــویـشــی ای عــزیــز | خـوانـدن و رانـدن نـه ارزد یـک پــشـیـز |
| چـــون بـــرون آیـــی ز پـــنـــدار وجـــود | بــــر تـــو گـــردد دور پــــرگـــار وجـــود |
| ور تـرا پــنـدار هـسـتـی هـسـت هـیـچ | نـبــودت از نـیـسـتـی در دسـت هـیـچ |
| ذره ای گـر طـعـم هـسـتـی بــا شـدت | کـافـری و بــت پــرســتــی بــا شــدت |
| گـر پـدید آیی بـه هـسـتـی یک نـفـس | تــیــر بـــاران آیــدت از پــیــش و پــس |
| تـا تـو هـسـتـی، رنـج جـان را تـن بـنـه | صــد قــفــا را هــر زمــان گــردن بــنــه |
| گـر تـو آیی خـود بـه هـسـتـی آشـکـار | صـــد قـــفـــات از پـــی در آرد روزگـــار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
