قالب شعر: قطعه

به لعل کوه تاجیکان نمی‌شاید همانندی

لب سُرخ تو از هر سُرخ زیباتر نماید رو

ز رنگ برف برفی‌تر شده رویت دو زلف تو

طلای ناسره ماند میان مُشک و زر ابرو

دو چشمانت خلیج پارس می‌ماند پر از آبی

پر از سبزینه‌های برگِ نخلانِ شده جارو

تو خوزستانِ اروندی و ماهیگیر احساسم

دو پایت ساقهٔ نرگس دو دستت چون حنا پارو